استفاده از الگوریتم ژنتیک در طراحی طول مسلح کننده های شیروانی های خاکی مسلح
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک
doi
10.22060/ceej.2016.556چکیده
دوعامل موثر در تعیین طول مسلح کننده ها در شیروانی های مسلح، یکی تخمین طول تسمه در بخش واقع در محدوده فعال تا محل سطح لغزش و دیگری طول تسمه در بخش واقع شده در خارج از محدوده گسیختگی می باشد. معمولاً تعیین سطح لغزش براساس روش رانکین می باشد و این در حالی است که تاثیر وجود مسلح کننده ها در تعیین سطح لغزش غیرقابل انکار هست و نیاز به بازنگری دارد. به منظور تعیین محل سطح گسیختگی و طراحی طول مسلح کنندهها در شیروانی های خاکی مسلح از روش قطعات افقی با فرضیات اسپنسر استفاده شده است. در این روش توده خاک لغزیده و مسلح کننده به قطعات افقی به موازات مسلح کنندهها تقسیم می شوند و نیروهای قطعهای و بین قطعهای وارد بر این قطعات تعیین و برای طراحی مورد استفاده قرار میگیرند. اثرات نیروی زلزله به صورت ضرایب شبه استاتیکی افقی و عمودی بر هر قطعه وارد میشود. در این مقاله از روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک (GA)به منظور تولید سطح لغزش غیر دایرهای شیروانی خاک مسلح با ضریب اطمینان یک استفاده شده است . از مقایسه نتایج حاصل از بهینه سازی الگوریتم ژنتیک با نتایج سایر محققین به وضوح مشاهده میشود که برای شیروانی های با خصوصیات هندسی، بارگذاری و مشخصات ژئوتکنیکی مشابه روش مورد استفاده در این مقاله نتایج بحرانیتری را بدست میآورد بنابراین طراحی طول مسلح کنندهها با روش ارائه شده قابل اطمینانتر است.
