بررسی تجربی تاثیر افزودن نانولولههای کربنی بر جدایش بین لایهای ناشی از سوراخکاری کامپوزیت شیشه/اپوکسی
نویسندگان
1 استادیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه تفرش، تفرش، ایران
2 استادیار،مهندسی مکانیک، دانشگاه تفرش، تفرش، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد،دانشگاه تفرش، تفرش، ایران
doi
چکیده
امروزه استفاده از مواد کامپوزیتی بهویژه در صنایع هوافضا و خودروسازی بهطور روز افزونی در حال افزایش میباشد. سوراخکاری فرآیند اصلی برای مونتاژ کردن اجزای کامپوزیتی است. آسیبهای فرایند سوراخکاری مانند جدایش بین لایهای و ترک خوردگی ماتریس در اطراف سوراخ، در نهایت ممکن است باعث افت در استحکام باقیماندهی اجزای سوراخکاری شده، شود. در این مقاله اثر پارامترهای سوراخکاری نظیر نرخ پیشروی، سرعت اسپیندل و قطر مته سوراخکاری بر نیروی محوری و فاکتور جدایش بین لایهای برای نمونههای کامپوزیتی با درصدهای مختلف نانولوله کربنی اصلاح شده، بررسی شده است. همچنین در این تحقیق از روش تاگوچی برای طراحی آزمایش بهمنظور تجزیه و تحلیل تاثیر پارامترهای ماشینکاری بر نیروی محوری و فاکتور جدایش بین لایهای استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که با افزودن نانو لوله کربنی تا درصد مشخصی (در حدود 5/0 درصد وزنی)، نیروی محوری و جدایش بین لایهای کاهش مییابد. همچنین با کاهش نرخ پیشروی و افزایش سرعت اسپیندل
