اثر تلقیح با میکوریزا، وزن بنه مادری و هیومیک اسید بر عملکرد گل و بنه زعفران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، اگرواکولوژی، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استاد، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استاد، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشیار گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22077/jsr.2023.5903.1203چکیده
به منظور ارزیابی اثر تلقیح با میکوریزا، هیومیکاسید و وزن بنه مادری بر خصوصیات بنه های دختری و عملکرد گل زعفران (Crocus sativus L.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالـب طـرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 99-1398 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه وزن بنه مادری (4≥ گرم (کوچک)، 8-1/4 گرم (متوسط) و 12-1/8گرم (درشت))، تلقیح با سه گونه قارچ میکوریزا (Glomus etunicatum و G. mosseae و G. intraradices و ترکیب سه گانه و شاهد (عدم تلقیح)) و دو سطح هیومیک اسید (با و بدون استفاده) بودند. صفات مورد مطالعه شامل تعداد گل در واحد سطح، وزن تر و خشک گل، وزن تر و خشک کلاله، وزن تر و خشک پرچم و تعداد و وزن بنه های دختری بود. نتایج نشان داد که بیشترین وزن بنههای دختری درشت (12-1/8 گرم) در تیمار وزن بنه مادری بزرگ+ تلقیح با گونه G. intraradices+ مصرف هیومیک اسید با 109 گرم در متر مربع حاصل شد. همچنین بیشترین وزن بنههای دختری متوسط (8-1/4 گرم) در تیمار وزن بنه مادری درشت+ تلقیح با گونه G. intraradices+ مصرف هیومیک اسید با 63 گرم در متر مربع به دست آمد. بیشترین تعداد بنه دختری در واحد سطح از ترکیب سهگانه قارچ+ بنه های مادری درشت و مصرف هیومیک اسید برابر با 67 عدد در متر مربع حاصل شد. به طور کلی، نتایج نشان داد که کاشت بنه های مادری درشت، همبستگی بالایی با عملکرد بنههای دختری، گل و کلاله زعفران داشت. همچنین کاربرد هیومیک اسید و تلقیح با گونه های میکوریزا بهبود عملکرد گل و بنه های دختری را موجب شد.