برآورد نرخ بهرهوری متغیر نیروی انسانی در پروژههای خطی- تکراری با استفاده از تئوری مجموعههای فازی و بررسی تأثیر آن در برنامه زمانبندی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2015.474چکیده
پروژه های خطی تکراری پروژه هایی هستند که در آنها دسته ای از فعالیت ها در واحدها یا بخش های مختلف پروژه تکرار می شوند. به دلیل ماهیت این پروژه ها و اهمیت مسائلی مانند پیوستگی کار منابع، نرخ بهره وری متغیر پرسنل و تاثیر یادگیری بر کارایی نیروی انسانی، برنامه زمان بندی آنها بسیار همیت دارد که با روشهای معمول نمیتوان آن را بهینه نمود. در تحقیقات پیشین، بر مسأله یادگیری پرسنل تاکید بسیاری گردیده اما کمتر به این مورد پرداخته شده است. در این پژوهش، روشی برای مدل سازی نرخیادگیری و لحاظ نمودن آن در محاسبات روش خط تعادل ارائه گردید. شایان ذکر است که در روش پیشنهادی از تئوری مجموعه های فازی برای تعیین نرخیادگیری استفاده شده است. پس از محاسبه نرخیادگیری، از آن برای محاسبه مقدار نفر- ساعت مورد نیاز، نرخبهره وری متغیر منابع انسانی و مدت زمان مورد انتظار برای اجرای فعالیت ها در هر واحد از پروژه استفاده می گردد.براساس نتایج بدست آمده، معلوم شد که یادگیری حاصل از تکرار، منجر به کاهش زمان و هزینه اجرای پروژه می شود.