مقایسه گلدهی و شاخصهای رنگ کلالة زعفران (.Crocus sativus L) بین دو سیستم کاشت هیدروپونیک و مزرعهای
نویسندگان
1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند و کارشناس امور اراضی
5 دانشجوی کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
6 دانشیار، گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
7 دانشجوی کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
8 دانشجوی کارشناسی مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
9 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22077/jsr.2023.6170.1209چکیده
به منظور مقایسه اثر کاشت بنه زعفران در محیط کنترل شده (هیدروپونیک) و محیط مزرعه (بستر خاک) بر پارامترهای گلدهی و شاخصهای رنگ کلاله، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی و آزمایشگاه فیزیولوژی باغبانی دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند در سال 1399 با چهار تکرار انجام شد. در این آزمایش صفات تعداد گل، سرعت گلدهی، عملکرد گل، متوسط وزن گل، طول گل، طول خامه، طول کلاله، عملکرد خشک کلاله و گلبرگ، عملکرد پرچم (خامه + کلاله) و نیز شاخصهای رنگ هانتر شامل میزان روشنایی (L)، قرمزی (a) و زردی (b) کلاله زعفران اندازهگیری شد. بر اساس نتایج مقایسه میانگین از نظر تعداد و عملکرد گل بین دو تیمار تفاوت معنیداری وجود نداشت، ولی حداکثر سرعت گلدهی (82/5 گل بر روز) و متوسط وزن گل (34/0 گرم) در شرایط کاشت بنه زعفران در محیط کنترل شده بدست آمد. همچنین، کاشت بنه در شرایط کنترل شده موجب حصول بیشترین طول گل، خامه و کلاله زعفران (به ترتیب 38/7، 40/4 و 49/2 سانتیمتر) گردید. بیشترین عملکرد خشک کلاله زعفران نیز در شرایط کشت بنه در محیط کنترل شده بدست آمد، بهطوریکه این تیمار تقریباً به میزان 14 درصد در مقایسه با تیمار کاشت بنه در مزرعه برتری داشت. مقایسه پارامترهای رنگی بین دو تیمار مورد مطالعه بیانگر آن بود که حداکثر روشنایی و قرمزی کلاله (بهترتیب 52/57 و 41/15) در شرایط کنترل شده مشاهده شد. در مجموع، کاشت بنه در محیط کنترل شده موجب افزایش عملکرد کلاله و بهبود نسبی خصوصیات رنگسنجی کلاله شد.
