فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش ارزیابی اثرات مکمل­های غذایی پروبیوتیک Pediococcus acidilactici و پری‌بیوتیک Agaricus bisporus به صورت مجزا و سین‌بیوتیک (ترکیبی) بر بیان ژن­های دخیل با ایمنی (TNF-1α، IL-8 و LYZ-c) در ماهی کپور معمولی در مواجهه با نانونقره بود. بدین منظور 180 قطعه ماهی با میانگین وزنی 4/0 ±6/29 گرم در چهار تیمار پروبیوتیک، پری‌بیوتیک، مکمل ترکیبی و شاهد (تغذیه بدون مکمل غذایی) تقسیم و به ­مدت 8 هفته تغذیه شدند. سپس ماهیان هم‌زمان با غذادهی، به مدت 14 روز در مواجهه با غلظت تحت کشنده نانونقره (1 میلی­گرم در لیتر) قرار گرفتند. نمونه­برداری از بافت روده برای سنجش بیان ژن­های مذکور طی روزهای 1، 7 و 14 مواجهه با نانونقره صورت پذیرفت. بیان ژن TNF-1α در تیمارهای تغذیه شده با مکمل غذایی پروبیوتیک و پری‌بیوتیک با افزایش مدت زمان مواجهه با نانونقره افزایش معناداری یافت (05/0P<). سطح بیان این ژن در تیمار تغذیه شده با جیره حاوی مکمل غذایی پری‌بیوتیک در روز 14 مواجهه با نانونقره (61/1) نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. بیان ژن‌های IL-8 و LYZ-c در روز 1 مواجهه بیشترین مقدار خود را داشتند. اما در روزهای 7 و 14 مواجهه نانونقره بیان این دو ژن کاهش معناداری یافت (05/0P<). همچنین با وجود استفاده از مکمل سین­بیوتیک در جیره غذایی نسبت به استفاده مجزای آن‌ها برتری نداشت. استفاده مجزا یا توام پروبیوتیک P. acidilactici و پری‌بیوتیک پودر قارچ A. bisporus در جیره غذایی می­تواند سبب افزایش بیان نسبی ژن TNF-1α در ماهی کپور معمولی در رویارویی با نانونقره شود. همچنین این مکمل­های غذایی بر بیان ژن‌های IL-8 و LYZ-c تاثیر مثبتی نداشتند.