بهینه سازی کالوس زایی و کشت سوسپانسیون سلولی در زعفران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیتوکنولوژی کشاورزی و بهنژادی گیاهی، دانکشده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 2- دانشجوی دکترا، گروه بیوتکنولوژی و بهنژادی گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 3- استادیار گروه بیوتکنولوژی و بهنژادی گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22077/jsr.2022.5718.1198چکیده
علیرغم اهمیت اقتصادی ویژه زعفران، پژوهشهای چشمگیری در زمینه بیولوژی مولکولی و ژنتیک این گیاه انجام نشده است. تریپلویید و نرعقیمی، فقدان تنوع ژنتیکی، دشواری کشت بافت و انتقال ژن از جمله دلایل پیشرفتهای اندک در پژوهشهای مولکولی زعفران است. کشت سوسپانسیون سلولی زعفران کمک بسزایی در بهبود پیشرفت این امر خواهد کرد، با این حال تولید سوسپانسیون سلولی پویا در زعفران همواره با مشکلاتی مواجه بوده است. بدین منظور، با استفاده از غلظتهای مختلف تنظیم کنندههای رشد، محیط بهینه القا کالوس در بنه زعفران را به دست آورده و به بهینه کردن کشت سوسپانسیون سلولی در زعفران اقدام شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو تکرار که هر کدام حاوی 10 ریز نمونه بودند، انجام گرفت. بیشترین درصد کالوس زایی و وزن تازه کالوسها در تیمار حاوی دو میلیگرم بر لیتر 2, 4-D و یک میلیگرم بر لیتر BAP به دست آمد. در مرحله بعد از کالوسهای حاصل از این تیمار جهت کشت سوسپانسیون سلولی استفاده گردید. محیط SM3 حاوی 2/0 میلیگرم بر لیتر BAP، 2/0 میلیگرم بر لیتر زآتین و 2 میلی گرم بر لیتر NAA دارای بهترین سرعت رشد در کشت سوسپانسیون سلولی بود ولی سلولها در این تیمار هورمونی دارای شکل و فرم مناسب نبودند. محیط SM2 حاوی دو میلیگرم بر لیتر 2, 4-D و یک میلیگرم بر لیتر BAP دارای سرعت رشد مناسب و سلولهایی با اندازه کوچک و دارای رنگیزه بودند که از نظر کیفیت بهترین عملکرد را در بین تیمارهای کشت مایع دارا بود. جهت افزایش کیفیت از مواد کنترل کننده تولید فنول استفاده شد. افزودن PVP سبب افزایش سرعت رشد سوسپانسیون سلولی در محیط SM2 گردید. محیط SM2 به عنوان محیط کشت مناسب برای ایجاد کشت سوسپانسیون سلولی پویا در زعفران، جهت استفاده در مطالعات فیزیولوژیکی و مولکولی، معرفی میشود.