تبیین آیندههای ارزشسازی فرهنگی در سازمانهای ورزشی با رویکرد اجرای بازی وارسازی
نویسندگان
1 دانشیار،گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران(نویسنده مسئول).
2 دانشیار،گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار،گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران .
doi
10.22054/qrsm.2025.87534.243چکیده
روش تحقیق این مطالعه در دو بخش انجام شد. بخش نخست با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون اجرا شد. مشارکتکنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان آشنا با سازمانهای ورزشی ایران بودند که بهصورت هدفمند و معیاری انتخاب شدند. گردآوری دادهها از طریق مصاحبه اکتشافی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی و پایایی دادهها با استفاده از ضریب هولستی، پیاسکات، کاپای کوهن و آلفای کرپیندورف تأیید شد. در بخش دوم، از روش تحلیل ساختاری با استفاده از نرمافزار MICMAC برای بررسی اثرات متقابل متغیرها استفاده شد. در این مرحله، پیشرانهای کلیدی ارزشسازی فرهنگی با رویکرد بازیوارسازی در سازمانهای ورزشی شناسایی و اولویتبندی شدند. نتایج بخش کیفی، ۲۰ مضمون اولیه مرتبط با بازیوارسازی در سازمانهای ورزشی شناسایی شد. تحلیل ساختاری- تفسیری نشان داد که از میان ۲۰ پیشران بررسیشده در مدل بازیوارسازی، چهار عامل انگیزش و پاداش مبتنی بر بازیوارسازی، طراحی رقابت و سطوح پیشرفت، فرهنگسازی و ترویج ارزشهای بومی و رویکردهای رهبری و مدیریت مشارکتی بیشترین تأثیر مستقیم و غیرمستقیم را داشته و در عین حال از وابستگی کمی برخوردارند؛ بنابراین بهعنوان پیشرانهای کلیدی سیستم شناسایی شدند. این عوامل نقش محرک در ساختار آینده بازیوارسازی ایفا کرده و محور تحول دیجیتال و فرهنگی در سازمانهای ورزشی به شمار میروند. سایر عوامل مانند آموزش و توسعه منابع انسانی از طریق بازی، ارزشهای اخلاقی و اجتماعی در ورزش، درونزاسازی فرهنگی در طراحی بازیوار و برندسازی و ارتباطات فرهنگی ورزش بیشتر تابع تغییرات هستند. تمرکز بر پیشرانهای کلیدی، پیشنیاز موفقیت در طراحی و اجرای نظام بازیوارسازی فرهنگی محسوب میشود.