مقایسه مؤلفههای توسعه پایدار در استادیومهای ورزشی فوتبال منتخب ایران و جهان
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22054/qrsm.2025.87474.241چکیده
هدف این پژوهش، شناسایی و مقایسه مؤلفههای توسعه پایدار در استادیومهای فوتبال منتخب ایران و جهان بود. این مطالعه کاربردی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی، به ارزیابی مقایسهای استادیومهای برتر بینالمللی و داخلی بر اساس شاخصهای زیستمحیطی، اجتماعی و اقتصادی توسعه پایدار پرداخت. روش تحقیق مبتنی بر چهار مرحله بررسی جرج زد-اف بردی شامل توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه است. نمونههای پژوهش شامل پنج استادیوم برجسته خارجی (نیوکمپ، سنسیرو، آلیانزآرنا، رانگنادو و مرسدس بنز آتلانتا) و سه استادیوم داخلی (آزادی، تختی و یادگار امام تبریز) بودند. دادهها از منابع معتبر اینترنتی، مقالات، پایاننامهها و اسناد کتابخانهای گردآوری شد. نتایج نشان داد استادیومهای داخلی در مؤلفههای زیستمحیطی، مانند مصرف انرژی، آلودگی، استفاده از مواد خطرناک و مدیریت پسماند، در سطح ضعیفی قرار دارند. همچنین در بعد اجتماعی، این استادیومها در تقویت هویت فرهنگی، همبستگی اجتماعی و مشارکت شهروندی عملکرد قابل قبولی نداشتند. از منظر اقتصادی نیز، استادیومهای داخلی با چالشهایی مانند ناکارآمدی در جذب سرمایهگذاری و توزیع درآمد شهری مواجه بودند. این یافتهها بر لزوم بازنگری در سیاستها و طراحیهای استادیومهای ورزشی کشور با رویکرد توسعه پایدار تأکید میکنند.