تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان‌های ورزشی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران.

2 گروه تربیت بدنی، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران

3 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

4 گروه تربیت بدنی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.

doi
10.22054/qrsm.2025.86095.210
چکیده

بازنشستگی به‌عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه‌ای، تأثیرات گسترده‌ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان‌های ورزشی است. با توجه به چالش‌های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل‌ها در سازمان‌های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی‌های کاربردی در این زمینه می‌باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه‌ای، شرایط مداخله‌گر، راهبردها و پیامدها می‌باشد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می‌دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می‌آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ‌سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست‌گذاری‌های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان‌شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه‌ای بود. این تحقیق می‌تواند به سازمان‌های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به‌طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.