ارائه مدل توسعه دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر قابلیت‌های کمیته ملی المپیک

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22054/qrsm.2025.84482.179
چکیده

این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای توسعه دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر قابلیت‌های کمیته ملی المپیک انجام شده است. این پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از روش رویکرد ترکیبی در نظریه داده بنیاد انجام شده است جامعه آماری پژوهش شامل مدیران ارشد کمیته ملی المپیک و اساتید مدیریت ورزشی صاحب نظر در حوزه دیپلماسی ورزشی بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق و نیمه ساختاریافته با ۱۳ نفر از خبرگان جمع‌آوری شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد و نرم‌افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۲ برای تحلیل داده‌ها استفاده گردید. یافته‌های پژوهش نشان داد که توسعه دیپلماسی ورزشی در ایران شامل ۴ مقوله اصلی، ۲۶ مفهوم و ۱۴۵ گویه است. مقوله‌های اصلی شامل بهبود شرایط کشور، تقویت ارتباطات بین‌المللی، اهداف و سیاست‌ها، تعیین برنامه‌ها و استفاده از ظرفیت‌های ورزشی کشور می‌شوند. راهبردهای توسعه دیپلماسی ورزشی نیز شامل راهبردهای زیرساختی و مالی، استفاده از ابزارهای ارتباطی و راهبردهای مدیریتی است. پیامدهای توسعه دیپلماسی ورزشی شامل توسعه ورزش و زیرساخت‌های ورزشی کشور و پیامدهای مثبت ملی و بین‌المللی است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که دیپلماسی ورزشی می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر در توسعه روابط فرهنگی و اجتماعی بین کشورها عمل کند و به تقویت هویت فرهنگی و ملی کمک نماید.