آینده نگاری ورزش کارگری در ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 گروه مدیریت ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22054/qrsm.2025.85003.183چکیده
با توجه به اهمیت روزافزون نقش ورزش در ارتقاء سلامت و بهرهوری نیروی کار، آیندهنگاری ورزش کارگری در ایران بهعنوان یک ضرورت استراتژیک مطرح است. در این زمینه یک شکاف پژوهشی محسوس در تحلیل نظاممند آینده این حوزه وجود دارد؛ این مطالعه با هدف پاسخ به این خلأ، به شناسایی پیشرانها و سناریوهای محتمل توسعه ورزش کارگری میپردازد. پژوهش حاضر از نوع آیندهپژوهی اکتشافی-توصیفی بوده و با رویکرد ترکیبی کیفی-کمی طراحی شده است. جامعه آماری در مرحله کیفی شامل 12 نفر از خبرگان ورزش کارگری بود که با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. روش کار شامل تحلیل محتوای مصاحبهها، شناسایی عوامل مؤثر، تحلیل اثرات متقابل برای تعیین عوامل کلیدی، و در نهایت سناریونویسی بر اساس پیشرانهای اصلی بوده است. از نرمافزارهای MicMac و Scenario Wizard برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها نشان دادند که از مجموع دادههای کیفی، 19 عامل مؤثر شناسایی گردید که پس از تحلیل اثرات متقابل، 8 عامل کلیدی تعیین شد و در نهایت 5 پیشران اصلی مورد استفاده در سناریونویسی قرار گرفت. دو سناریوی سازگار بهدست آمد: نخست با محوریت سرمایهگذاری خصوصی و مشارکت بخش خصوصی-عمومی، و دوم مبتنی بر حمایتهای دولتی با سطح مشارکت محدود. نتایج حاکی از آن است که توسعه مطلوب ورزش کارگری در ایران مستلزم همکاری ساختاریافته میان دولت، کارفرمایان و بخش خصوصی و برنامهریزی استراتژیک است.