ارزیابی و مقایسه پتانسیل خودشکوفایی فعالیت های فراغتی در بین دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22054/qrsm.2025.86265.217چکیده
فعالیتهای اوقات فراغت بستر مناسبی برای رشد و خودشکوفایی فردی به شمار میروند و نوع این فعالیتها میتواند بر ارتقای سلامت روان و توسعه فردی تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه پتانسیل خودشکوفایی فعالیتهای فراغتی ورزشی و غیرورزشی در میان دانشجویان ایرانی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش پیمایشی اجرا شد. دادهها از طریق پرسشنامه محققساخته ۱۲ گویهای که با بهرهگیری از منابع بینالمللی طراحی و توسط متخصصان تأیید شد، گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانشجویان مقاطع مختلف دانشگاههای ایران بود که بهصورت داوطلبانه و با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون t برای دو گروه مستقل انجام شد. یافتهها نشان داد مشارکت در فعالیتهایی نظیر ورزش و موسیقی با سطح بالاتری از خودشکوفایی همراه بود، در حالی که فعالیتهایی چون تماشای تلویزیون یا استراحت تأثیر معناداری نداشتند. همچنین، شکاف میان فراغت واقعی و ترجیحی دانشجویان، بر لزوم ایجاد شرایط تسهیلکننده برای تحقق علایق آنان تأکید دارد. در مجموع، زمانی که فعالیتهای فراغتی با ترجیحات فردی همسو باشند، میتوانند نقشی مؤثر در دستیابی به خودشکوفایی ایفا کنند.
