تدوین مُدل ارتباطی سبک زندگی ایرانی- اسلامی بر فرهنگ‌پذیری ورزشی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22054/qrsm.2025.86703.224
چکیده

پژوهش حاضر، با هدف تدوین مُدل ارتباطی سبک زندگی ایرانی- اسلامی بر فرهنگ‌پذیری ورزشی دانش‌آموزان انجام شد. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی- همبستگی می‌باشد که داده‌های آن به‌صورت میدانی جمع‌آوری شد. جامعه‌ی آماری، شامل کلیه‌ی دانش آموزان مقطع متوسطه‌ی دوم شهر تهران بود که با استفاده از روش 5 برابری تعداد گویه‌های ابزار پژوهش،480 دانش‌آموز به‌صورت تصادفی به‌عنوان نمونه‌ی آماری انتخاب و پس از توزیع پرسشنامه‌ها، 436 پرسشنامه، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از دو پرسشنامه‌ی استاندارد سبک زندگی ایرانی- اسلامی و فرهنگ پذیری ورزشی استفاده گردید. پایایی ابزار نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه گردید. یافته‌ها نشان داد که بین سبک زندگی ایرانی- اسلامی و مؤلفه‌های اجتماعی، عبادی، مالی، خانواده و تفکر و علم با فرهنگ‌پذیری ورزشی، رابطه‌ی مثبت و معناداری برقرار بوده، اما بین مؤلفه‌های باورها، اخلاق، سلامت، امنیتی- دفاعی و زمان‌شناسی با فرهنگ‌پذیری ورزشی رابطه‌ی معناداری یافت نشد. همچنین، با توجه به اینکه ضریب همبستگی برابر با 67/0 و ضریب تبیین برابر با 54/0 به دست آمد، می‌توان گفت که 54 درصد از تغییرات فرهنگ‌پذیری ورزشی مربوط به مؤلفه‌های سبک زندگی ایرانی- اسلامی می‌باشد. همچنین، مشخص گردید که مُدل تحقیق مبنی بر تأثیر سبک زندگی ایرانی- اسلامی بر فرهنگ‌پذیری ورزشی دانش آموزان، از برازش مناسبی برخوردار می‌باشد. با توجه به یافته‌ها، می‌توان بیان داشت که بهره‌گیری مؤثر از مؤلفه‌های سبک زندگی ایرانی- اسلامی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر فرهنگ‌پذیری ورزشی در افراد داشته و لذا، نیاز به توجه ویژه به این مقوله از سوی مسئولین مربوطه است.