رهبری الکترونیکی؛ واکاوی تجارب زیسته مدیران ورزشی از دورکاری کارکنان
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی و رسانه، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازاریابی ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران،
4 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22054/qrsm.2025.83555.170چکیده
رهبری الکترونیکی تبدیل به یک هنجار شده است، زیرا ابزارهای کار از راه دور برای سازمانها نسبتاً در دسترس و ارزان شدهاند، که قابلیتهای کار از راه دور را افزایش داده است. ماهیت پژوهش، محققان پارادایم تفسیرگرایی را برای پاسخ به سوالات تحقیق اتخاذ کردند. جامعه هدف برای این تحقیق، مدیرانی بودند که حداقل یک سال تجربه رهبری مجازی را در سازمانهای ورزشی خود در حدود جغرافیایی کشور ایران تجربه کردهاند. در نتیجه، پس از انجام 12 مصاحبه، سه مصاحبه دیگر نیز برای اطمینان از اشباع دادهها انجام شد در نهایت ۱۵ مدیر در حوزه ورزش به عنوان مشارکتکننده در این تحقیق حاضر و مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار جمعآوری دادهها، مصاحبه بود. برای تحلیل دادهها و تولید تمها، روش استقرایی مد نظر نظر قرار گرفت. برای تعیین موثق بودن دادهها از معیارهایd شامل اعتبارپذیری، انتقال پذیری، تایید پذیری و اطمینان پذیری استفاده شد. تمهای اصلی به دست آمده از مصاحبهها بصورت؛ اشتراک دانش، القای انگیزه، نیاز به انسانی کردن، سهولت دسترسی، بهبود مهارتها بود. در راستای مجموعه دادهها، رهبران الکترونیکی باید اجزای انسانی را دوباره به روابط بین فردی خود بازگردانند تا ابزاری برای اطمینان از ارتباط بیشتر، و القای انگیزه در بین تیم های مجازی خود. علاوه بر آگاهی از مشکلات خاصی که ممکن است تیم های مجازی با آن مواجه شوند، مانند مواجهه محدود با اشتراک دانش و فرصت های یادگیری، کاهش انگیزه، و کاهش ارتباط، لازم است رهبران چالش های منحصر به فردی را که به عنوان یک رهبر الکترونیکی با آن مواجه هستند، بررسی کنند.
