اثرات سطوح مختلف پروبیوتیک Lactobacillus casei و نانوذرات نقره بر شاخصهای رشد و ترکیب لاشه بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
نویسندگان
1 استادیار مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، چابهار، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 دانشیار گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 دانشجوی دکتری تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22124/japb.2018.6377.1122چکیده
در این مطالعه سطوح مختلف پروبیوتیک Lactobacillus casei و نانو ذرات نقره بر شاخص های رشد و ترکیب لاشه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 250 قطعه بچه ماهی کپور معمولی با میانگین وزن 4/2±23 گرم در سه دسته ماهیان بدون پروبیوتیک و ماهیان دارای پروبیوتیک سطح A (106 کلیفرم بر میلیلیتر) و ماهیان دارای پروبیوتیک سطح B (107 کلیفرم بر میلیلیتر) تقسیم و به مدت 42 روز تیمار شدند. سپس به هر کدام از گروهها 50 درصد غلظت کشنده نانونقره به مدت 10 روز به آب اضافه شد. پروتئین کل، چربی کل، خاکستر و رطوبت به ترتیب با استفاده از کجدال، سوکسله، کوره الکتریکی و خشک کردن نمونهها اندازهگیری شدند. نانونقره شاخصهای رطوبت، درصد افزایش وزن بدن، فاکتور وضعیت لاشه را کاهش و شاخصهای چربی، پروتئین و افزایش وزن بدن را افزایش داد. ترکیب نانونقره و پروبیوتیک نیز در شاخصهای رطوبت، چربی و درصد افزایش وزن بدن نقش مثبتی ایفا کرد و منجر به تعدیل این شاخصها شد. در مجموع، ترکیب پروبیوتیک و نانونقره تا حدی توانست اثرات نامطلوب ناشی از نانونقره را بر برخی شاخصهای رشد و ترکیب بیوشیمیایی بدن بچه ماهی کپور معمولی بهبود ببخشد.