تأثیر مسئولیت اجتماعی بر تعامل پایدار ورزشکاران با نقش تعدیلگری نگرانی زیستمحیطی و اعتماد سبز در اماکن ورزشی
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه علامه طباطبایی
3 دانشگاه تبریز
doi
10.22054/qrsm.2025.83746.175چکیده
هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر مسئولیت اجتماعی بر تعامل پایدار ورزشکاران با نقش تعدیلگری نگرانی زیستمحیطی و اعتماد سبز در اماکن ورزشی بود. این پژوهش از دسته تحقیقات کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری دادهها در زمره پژوهشهای همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران اماکن ورزشی شهر یزد بود. ابتدا اماکن ورزشی بهعنوان قلمرو جامعه انتخاب و طبق فرمول کوکران، ۳۸۴ ورزشکار بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامه استاندارد چو آ و همکاران (2020) با 49 گویه بود که روایی آن با روایی همگرا و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ با ضرایبی بیشتر از 7/0 تائید شد. جهت بررسی فرضیات تحقیق از آزمون معادلات ساختاری در نرمافزار Smart PLS استفاده شد. یافتههای پژوهش حاضر نشان دادندکه در سطح اطمینان 95 درصد مسئولیت اجتماعی بر دلایل شخصی و دلایل مربوط به برند برای حضور در گروههای مسئولیت اجتماعی تأثیرگذار است. همچنین، دلایل شخصی برای حضور در گروههای مسئولیت اجتماعی بر دلایل مربوط به برند تأثیر مثبت و معنادار دارد. تعامل پایدار ورزشکاران نیز تحت تأثیر دلایل شخصی و دلایل مربوط به برند و مسئولیت اجتماعی است و بر وفاداری ورزشکاران نیز تأثیر دارد در میان نقشهای تعدیلگری نیز تنها نگرانی زیستمحیطی در تأثیر مسئولیت اجتماعی درک شده بر دلایل شخصی برای حضور در گروههای مسئولیت اجتماعی و تعامل پایدار پذیرفته شد. میتوان گفت مسئولیت اجتماعی و نگرانی زیستمحیطی نقش مهمی در تعامل پایدار ورزشکاران دارد و همراستا کردن برنامههای مسئولیت اجتماعی با تصویر برند میتواند درگیری و وفاداری ورزشکاران را افزایش دهد.