القای بیان ژن HSP70 در دوکفهای آب شیرین Anodonta cygnea ناشی از مواجهه با CuO-NPs
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 دانشجوی دکتری شیلات، گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 کارشناس ارشد آزمایشگاه مرکزی ژنتیک و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22124/japb.2017.2532چکیده
دوکفهای Anodonta cygnea به دلیل مقاومت پایین در برابر تغییرات محیطی به عنوان گونهای مناسب در ارزیابی آلودگی اکوسیستمهای آبی مطرح است. امروزه به دلیل کاربرد گسترده نانومواد در صنایع مختلف، نگرانیهای زیادی در خصوص اثرات منفی این مواد بر حیات سیستمهای آبی وجود دارد. در مطالعه حاضر به ارزیابی اثر نانوذرات اکسید مس (II) (CuO-NPs) بر بیان ژن HSP70 در A. cygnea پرداخته شد. بدین منظور، دوکفهایها طی ۱۲ روز در معرض CuO-NPs با غلظتهای 0 (شاهد)، 25/0، 5/2 و ppm 25 قرار گرفتند. برای ارزیابی تغییرات بیان ژن HSP70، ابتدا توالی این ژن در گونه مورد نظر تعیین شد. در این راستا، یک قطعه 540 نوکلئوتیدی کد کننده HSP70 کلون شد. توالی نوکلئوتیدی HSP70 در A. cygnea به ترتیب دارای 8/19، 7/30، 7/26 و 9/22 درصد از نوکلئوتیدهای A، C، G و T بود. نتایج حاکی از آن بود که مواجهه با CuO-NPs منجر به القای بیان ژن HSP70 در هر دو بافت پا و آبشش شد. اما اختلاف مشاهده شده بین سطح بیان ژن HSP70 در این دو بافت معنیدار نبود (05/0P>). همچنین سطح بیان ژن در بافتهای مورد بررسی، با افزایش زمان مواجهه تا 8 روز افزایش یافت اما با گذشت زمان تا روز دوازدهم روند کاهشی نشان داد (05/0≥P). در مجموع، ژن HSP70 در دوکفهای A. cygnea دارای میزان بالاتری از نوکلئوتیدهای GC در مقایسه با سایر گونههای مورد بررسی است و سطح بیان این ژن تحت مواجهه با CuO-NPs افزایش مییابد، به نحویکه میزان این افزایش وابسته به غلظت و زمان مواجهه است.