حذف ناخالصیهای سیلیسی از بنتونیت برای تولید نانورس
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 استادیار دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده مهندسی معدن و متالورژی ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
10.22060/ceej.2013.14چکیده
در این پژوهش حذف ناخالصیهای سیلیسی بنتونیت معدن رشم استان سمنان با استفاده از دو فرایند تهنشینی با عامل شیمیایی هگزامتافسفات سدیم و هیدروسیکلون به منظور تهیه نانورس مورد مطالعه قرار گرفت. بنتونیت معدن رشم، بنتونیتی سدیمی با عیار پایین بوده و ناخالصیهایعمده آن کریستوبالیت و کوارتز است که به همراه آن مقادیر اندکی فلدسپار، گچ، دولومیت، کلسیت و زئولیت وجود دارند. نمونه به وسیلهی فرایندهای تهنشینی با هگزامتافسفات سدیم و هیدروسیکلون خالصسازی شده است. اینترکلیشن (میانافزایی) مونتموریلونیت خالص بدست آمده، با اکتادسیل آمین انجام شد و با آزمایش دیفراکسیون اشعه ایکس ارزیابی شد. نتایج خالصسازی نشان داد که با استفاده از هیدروسیکلون نمیتوان مونتموریلونیت خالص مناسب برای تولید نانورس بدست آورد ولی با استفاده از فرایند تهنشینی با هگزامتافسفات سدیم میتوان ناخالصیهای موجود در نمونه را تا کمتر از 5 درصد کاهش داد. از بین دو روش ارائه شده روش تهنشینی با هگزامتافسفات سدیم با توجه به کاهش مطلوب مقدار ناخالصیها و قابلیت افزایش مقیاس، برای تولید نانورس مناسب است. اصلاح مونتموریلونیت خالص شده نشان داد که بهکارگیری هگزامتافسفات سدیم در فرایند خالصسازی باعث افزایش فاصله بین لایهای در نمونه اصلاح شده میشود.
