بررسی اثر ژئوتکستایل‌ها در افزایش باربری روسازی (قسمت اول: مطالعات آزمایشگاهی)

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا

2 کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا

doi
10.22060/ceej.2013.15
چکیده

کاربرد ژئوتکستایل‌ها به‌عنوان مصالحی با مقاومت بیشتر نسبت به خاک، در چند دهه اخیر، به‌ویژه در راهسازی، مورد توجه محققین و سازمان‌های مختلف واقع شده است. در این تحقیق با استفاده از مدل‌سازی آزمایشگاهی، نقش ژئوتکستایل‌ها در افزایش باربری روسازی مورد ارزیابی قرار گرفته است. ابعاد، به‌گونه‌ای انتخاب شده است که شرایط مرزی اثر کمی بر نتایج داشته باشد. آزمایش‌های CBR اصلاح شده با استفاده از قالبی که به این منظور ساخته شده  انجام شده است. ژئوتکستایل‌های بافته‌نشده سوزنی، تحت شرایط انتهای آزاد و گیردار، روی لایه رس نرم (معادل بستر نرم) و در زیر لایه ماسه (معادل زیراساس) قرار می‌گیرند. نتایج نشان می‌دهند که ژئوتکستایل‌ها، باعث افزایش باربری روسازی شده و این افزایش باربری با افزایش میزان نشست، زیاد می‌شود.