فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، رفتار اتصالات خارجی بتنی ساخته شده از بتن معمولی (NC) و خودتراکم (SCC) مورد بررسی قرار گرفته است. عامل­های مورد بررسی شامل نوع خم میلگردهای طولی تیر، میلگردهای عرضی هستۀ اتصال و نوع بتن مصرفی هستند. مطالعه رفتار اتصال تحت اثر عامل­های مورد نظر در دو بخش آزمایشگاهی و تحلیلی بررسی شده است. در بخش آزمایشگاهی، تعداد 10 نمونه اتصال خارجی بتنی با مقیاس 2/1 ساخته شده و تحت اثر نیروی محوری ثابت در ستون  و بارگذاری رفت و برگشتی در تیر آزمایش شده است. در بخش تحلیلی، نمونه­های مورد نظر با استفاده از نرم­افزار ABAQUS مدل سازی و تحلیل شده اند. ظرفیت­های به دست آمده از روش تحلیلی برابری خوبی با نتایج آزمایشگاهی دارند. نتایج تحقیق نشان می­دهد که استفاده از بتن خودتراکم علاوه بر سهولت در اجرا، موجب افزایش کارایی و شکل پذیری اتصال و افزایش چسبندگی بتن با میلگرد می­شود. برای استفاده از کارایی بتن خودتراکم، اجرای آن در تمام اتصال ضروری نیست و می­توان از آن فقط در ستون یا در محدوده هسته استفاده نمود. از طرف دیگر، افزایش مقاومت بتن در صورت ثابت بودن درصد آرماتور مقطع می­تواند موجب تغییر سازوکار شکست اتصال از حالت برشی در هسته به حالت خمشی در تیر شود.