اثربخشی آموزش ادراک دیداری بر کاهش اختلالات یادگیری درس ریاضی دورۀ ابتدایی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، مبارکه، ایران

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.48310/pma.2023.3036
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ادراک دیداری بر کاهش اختلالات یادگیری درس ریاضی دورۀ ابتدایی انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمایشی به صورت پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شده بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی در پایه‌های سوم و چهارم ابتدایی مدارس شهرستان بروجن بود که با استفاده از آزمون هوش ریون و اجرای آزمون تشخیصی نارسایی حساب ایران کی‌مت 30 نفر از دانش‌آموزان مبتلا به اختلال در ریاضیات تشخیص داده شدند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (در هر گروه 8 دانش‌آموز پایۀ چهارم و 7 دانش‌آموز پایۀ سوم در مجموع، 15 نفر) گمارده شده بود. ابزارهای پژوهش در این تحقیق ‌از آزمون ریاضی کی‌مت اسماعیلی و هومن (1381)، آزمون هوش ریون (1962)، آزمون فهرست وارسی تشخیص DSM-IV-TR استفاده شد و بستۀ آموزش پروتکل آموزش ادراک دیداری در 10 جلسۀ 45 دقیقه‌ای (دوبار در هفته) به اعضای گروه آزمایش آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شد. هماهنگی حرکتی چشم بر کاهش اختلالات یادگیری با ضریب اتا برابر با 259/0 ، شکل و زمینه بر کاهش اختلالات یادگیری با ضریب اتا برابر با 213/0، ثبات شکل بر کاهش اختلالات یادگیری با ضریب اتا برابر با 279/0، روابط فضایی بر کاهش اختلالات یادگیری با ضریب اتا برابر با 233/0 تأثیرگذار بودند؛ ولی وضعیت در فضا بر کاهش اختلالات یادگیری با ضریب اتا برابر با 016/0 تأثیر معنادار نداشت. نتایج نشان داد آموزش ادراک دیداری بر کاهش اختلالات یادگیری درس ریاضی دورۀ ابتدایی تأثیر دارد.