اثربخشی بازی پازل (دستی و الکترونیکی) بر حافظۀ فعال دیداری، تجسم فضایی و چرخش ذهنی در دانشآموزان مقطع ابتدایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.48310/pma.2023.3038چکیده
حافظۀ فعال دیداری، تجسم فضایی و چرخش ذهنی از عوامل تأثیرگذار در پیشرفت تحصیلی دانشآموزان مقطع ابتدایی به شمار میآیند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی بازی پازل (دستی و الکترونیکی) بر حافظۀ فعال دیداری، تجسم فضایی و چرخش ذهنی در دانشآموزان مقطع ابتدایی انجام شد. پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری کلیۀ دانشآموزان پایۀ دوم شهر اهواز در سال تحصیلی 98-1397 بود که 50 نفر از دانشآموزان به صورت تصادفی چندمرحلهای به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 25 نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش عبارتاند از آزمون حافظۀ کاری کورنولدی، آزمون هوش وکسلر نسخۀ چهارم (خردهآزمون طراحی با مکعبها و آزمون چرخش ذهنی محققساخته برای کودکان. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیری بررسی شد. یافتهها نشان داد بازی پازل (دستی و الکترونیکی) بر حافظۀ فعال دیداری در دانشآموزان ابتدایی تأثیر معناداری داشت (02/0>P)، و بر تجسم فضایی تأثیر معناداری نداشت (07/0>P) و بر چرخش ذهنی نیز تأثیر معناداری داشت (03/0>P). در نتیجه، میتوان برای تقویت حافظۀ فعال دیداری و چرخش ذهنی دانشآموزان مقطع ابتدایی از بازی پازل استفاده کرد.
