اثر مقاومت لغزشی فیوز بر ظرفیت نهایی میانقاب مهندسی دارای فیوز لغزان با استفاده از تحلیل اجزاء محدود
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و استادیار، پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
doi
10.22060/ceej.2013.104چکیده
میانقابها از المانهای موثر بر رفتار سازه هستند که بر اساس آییننامهها یا باید ضمن تامین مقاومت کافی عرضی به صورت موثر از قاب جدا شوند یا اثر سازهای آنها در تحلیل و طراحی در نظر گرفته شود. بر خلاف این موضوع در بیشتر حالات از اثر میانقاب در سازه صرفنظر میشود که دلیل اصلی آن نبود خواص مهندسی و به خصوص شکلپذیری است. در سالهای اخیر میانقابی پیشنهاد شده است که در ارتفاع میانی خود دارای فیوز لغزان اصطکاکی با مقاومت لغزشی قابل تنظیم است. مطالعه آزمایشگاهی این نوع میانقاب روی تعداد محدودی نمونه، حکایت از رفتار شکلپذیر این نوع میانقاب دارد؛ ضمن اینکه مقاومت نهایی آن را نیز میتوان با تنظیم فیوز، به مقدار دلخواه درآورد. با توجه به کم بودن اطلاعات بدست آمده از آزمایش برای بررسی رفتار این میانقاب، در این تحقیق تلاش شده رفتار اینگونه میانقابها با استفاده از روش تحلیل اجزاء محدود، بررسی و ارتباط میان مقاومت لغزشی فیوز با مقاومت نهایی چنین میانقابی مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا از نرمافزار آباکس1 که توانایی خوبی در طراحی رفتار غیرخطی و مسائل تماسی دارد استفاده شده است. بدین جهت، ابتدا درستی نتایج تحلیل، با دادههای آزمایشگاهی بررسی شد و پس از اطمینان از درستی طراحی و نتایج تحلیلی، اثر مقاومتهای متفاوت فیوز بر مقاومت میانقاب مطالعه شد. در پایان، نتایج تحلیلهای انجام شده نشان میدهد که افزایش مقاومت لغزشی فیوز باعث افزایش مقاومت قاب مرکب دارای فیوز شده ولی از حدی خاص به بعد مقاومت نهایی قاب میانپر ثابت باقی خواهد ماند؛ همچنین استفاده از این نوع میانقاب در قاب مرکب باعث میشود که قاب و میانقاب بصورت بهینه از ظرفیت خود استفاده نمایند.