فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پنجاه سال گذشته استفاده از بتن پیش­تنیده در اجرای پل­های پیوسته با مقطع ثابت و متغیر رواج یافته است. یکی از مسائل مهم در طراحی، نحوه اتصال عرشه به پایه است که با استفاده از دستگاه­های تکیه­گاهی انجام می­شود. در حالت استفاده از صفحات نئوپرن، این اتصال به سه صورت ساده با یک ردیف صفحات نشیمن، نیمه­گیردار با دو ردیف صفحات نشیمن و یکپارچه انجام می­شود. عملکرد مطلوب در مقابل شرایط محیطی، امکان­پذیری لغزش و تغییر شکل محدود برای عرشه از خصوصیات مهم صفحات نئوپرن است. در این تحقیق اثر تعداد خطوط تکیه­گاهی و نحوه اجرای اتصال در انتقال بار، توزیع تنش در پایه­های پل و نسبت انتقال لنگرخمشی به نیروی محوری مورد بررسی قرار گرفته است. طرح­های مورد بررسی شامل پل­های پیوسته چهار دهانه از بتن پیش­تنیده با دهانه­های مختلف، به روش عددی اجزاء محدود و توسط تحلیل­گر آباکوس مورد تحلیل قرار گرفته­اند. سپس، عملکرد مدل­ها با شرایط اتصال سه­گانه با هم مقایسه شده­اند. تحلیل با فرض رفتار مصالح بتن با پخش ترک در المان­ها (ایجاد ترک­های ریز و ایجاد نشدن ترک­های بزرگ)، عملکرد الاستیک نئوپرن و الاستیک-پلاستیک کامل برای فولاد آرماتورها و فولاد پیش تنیدگی انجام شده است و در هر مدل، شرایط انتقال نیرو به تکیه­گاه بررسی شده است. تحلیل نتایج نقش بسیار موثر فاصله بین دو ردیف صفحات تکیه­گاهی، در مقایسه با تغییر در ضخامت این صفحات را تصریح می­نماید. هم­چنین اثرات طراحی ناکافی و غیراقتصادی زیرسازه در فرایند انتقال بار نیز مورد بررسی گرفته است.