اثر محلولپاشی با کودهای جلبک دریایی، اوره و ریزمغذی بر عملکرد و اجزای عملکرد زعفران (Crocus sativus L.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند، ایران.
2 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند، ایران.
3 استادیار بخش تحقیقات زراعی باغی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران.
4 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند، ایران.
doi
10.22077/jsr.2019.2064.1080چکیده
مدیریت تغذیه از مهمترین عوامل در تعیین عملکرد وکیفیت زعفران (Crocus sativus L.) به شمار میرود. به منظور بررسی اثر محلولپاشی بر عملکرد زعفران، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار طی سال زراعی 96-1395 در مزرعه شخصی واقع در روستای بجدبیرجند اجرا گردید. فاکتورها شامل جلبک دریاییآکادین در سه سطح (شاهد، یک و دولیتر در هزار)، اوره در سه سطح (صفر،هفت و ده در هزار) و کود ریزمغذی اکوکوئل میکرومیکس در دو سطح ( صفر و دو در هزار) بود. اثر جلبک دریایی بر تمامی صفات اندازهگیری شده برگ، بنه و گل مثبت و معنیدار گردید. کاربرد دو لیتر در هکتار جلبک دریایی، وزن کلاله خشک، تعداد گل، وزن خشک بنه و وزن خشک برگ در واحد سطح را به طور معنیدار در سطح احتمال یک درصد به ترتیب 3/65، 06/37، 99/61 و 15/16 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. اثر محلولپاشی اوره نیز بر تمامی صفات اندازهگیری شده معنیدار (01/0P≤) بود. عملکرد کلاله خشک در محلولپاشی هفت در هزار اوره به میزان 3/41 درصد نسبت به شاهد افزایش یافت. به طور کلی، محلولپاشی هفت در هزار اوره اثر مثبت بیشتری بر صفات اندازهگیری شده داشت. تأثیر کود ریزمغذی بر صفات برگ، بنه و گل معنیدار بود. به طور کلی، تیمار دو در هزار جلبک دریایی، هفت در هزار اوره و دو در هزار ریزمغذی بالاترین عملکرد را در اکثر صفات دارا بود. در مجموع، بهرهگیری از منابع نوین کودی، ضمن کاهش مصرف کودهای شیمیایی و آلودگیهای زیستمحیطی، قدمی مؤثر و امیدبخش در راستای کشاورزی پایدار خواهد بود.