فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در دهه اخیر، مطالعه نشانگرهای خنثی در برابر انواعی که نماینده تنوع سازشی هستند مورد اقبال قرار گرفته است که شاخص­ترین آن‌ها، مجموعه ژن‌های MHC است. در مطالعه حاضر نشانگر MHC به همراه 8 نشانگر ریزماهواره بر روی 138 قطعه کپور نقره­ای در استان­های مختلف کشور شامل گلستان، مازندران، گیلان، خوزستان و نمونه‌های وارداتی از کشور چین، مورد بررسی قرار­ گرفت. میانگین غنای اللی، هتروزیگوسیتی مورد ­انتظار و شاخص شانون به ترتیب برای ریزماهواره­ها 04/5، 682/0 و 32/ 1 و جایگاه MHC 21/4، 674/0 و 23/1 به دست آمد. آنالیز AMOVA در جایگاه­های ریزماهواره و MHC به ترتیب 2 و 3 درصد از واریانس تنوع ژنتیکی را به تفاوت­های بین­جمعیتی اختصاص­داد. با اجرای آزمون وضعیت تعادل در جمعیت­های مورد مطالعه با استفاده از مدل SMM، بروز تنگنای ژنتیکی تایید نشد. با توجه به افزایش معنی­دار هتروزیگوسیتی در هر دو نوع جایگاه در مقایسه با مدل هاردی- وینبرگ و برتری نسبی MHC در ایجاد تمایز بین جمعیت­ها می­توان نقش به‌گزینی تعادلی را به این جایگاه نسبت­داد. جمع­بندی نهایی مبین آن است که تنوع اللی جایگاه­های مذکور در جمعیت­های مورد بررسی طی چندین دوره تکثیر و پرورش حفظ شده­ است. غنای اللی بالاتر جایگاه MHC-DAB در میان نمونه­های چینی در کنار سطح هتروزیگوسیتی و تنوع بالای درون­جمعیتی می­تواند به­عنوان نقطه­قوت این گروه به­شمار­آید.