گسست اسلام در دانمارک؛ از اقلیت قانونی تا پدیدهای «ضددانمارکی»
نویسندگان
1 استادیار روابط بینالملل، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، جمهوری اسلامی ایران.
doi
10.30497/pkn.2022.241175.2867چکیده
اولین برخورد وایکینگهای دانمارکی با مسلمانان مربوط به هزار سال پیش است، اما اولین ورود انبوه مسلمانان به دانمارک را باید در دهه 1960 بهعنوان کارگران میهمان دنبال کرد. بعد از آن امواج دوم و سوم ورود مسلمانان بهعنوان کارگران، پناهندگان ـ پناهجویان و آوارگان به این کشور وارد شدند. بهموازات ورود مهاجران مسلمان به دانمارک در نزدیک به 60 سال گذشته، قوانین و مقررات محدودکننده نیز وضع شده است؛ قوانینی که پیوسته محدودیتهایی را نسبت به اسلام، اسلامگرایان و مساجد وضع کرده است. سؤال پژوهش حاضر آن است که چرا اسلام در دانمارک نه بهعنوان یک اقلیت دینی قانونی، همچون دین یهود، بلکه بهعنوان یک پدیده «ضددانمارکی» سازمادهی شده است؟ برای اینمنظور از نظریه «گسست پروبلماتیک»، برای تحلیل استفاد شده و دستاورد پژوهش حکایت از آن دارد که شاهد تغییر جامعه دانمارکی از پروبلماتیک «مهاجر/کارگر» به پروبلماتیک «مسلمان/ ضددانمارکی» میباشیم.
