آینده پژوهی نقش هوشمندسازی حملونقل درون شهری بر تابآوری شبکههای ارتباطی (نمونۀ موردی: شهر کرمانشاه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار گروه معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 استادیار گروه معماری، واحد اسلامآباد غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22111/gaij.2025.53427.3308چکیده
رشد شهرنشینی و پیچیدگیهای روزافزون، اهمیت تابآوری شبکههای ارتباطی در برابر بحرانها را افزایش داده است. در این شرایط، هوشمندسازی حملونقل درونشهری با استفاده از فناوریهای جدید، بهعنوان یک راهبرد کلیدی برای مدیریت پیشفعال و واکنش سریع در شرایط اضطراری مطرحمیشود. در همین راستا، هدف پژوهش حاضر ارزیابی نقش هوشمندسازی حملونقل درونشهری بر تابآوری شبکههای ارتباطی در شهر کرمانشاه است پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از حیث روش، ترکیبی از روشهای کتابخانهای و پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی میباشد. قلمرو پژوهش، شهر کرمانشاه بوده است. جامعة آماری این پژوهش 50 نفر از کارشناسان حملونقل شهری، راه و شهرسازی و کارشناسان شهرداری است. جهت تجزیهوتحلیل دادها از روش دلفی و ماتریس اثرات متقاطع(میکمک) استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشانداد از میان 46 عامل اصلی تأثیرگذار بر نقش هوشمندسازی حملونقل درونشهری بر تابآوری شبکههای ارتباطی، 27 متغیّر بهعنوان کلیدی و تأثیرگذار شناخته شدهاند که این متغیّرها بیشترین تأثیرگذاری و کمترین تأثیرپذیری را بر آیندة توسعة نقش هوشمندسازی حملونقل درونشهری بر تابآوری شبکههای ارتباطی شهر کرمانشاه دارند. همچنین نتایج نشانداد که عوامل تابآوری محیطی و عابر پیاده مانند پیادهروهای مسقّف، پیشرانهای اصلی سیستم هستند و بیشترین نیروی تأثیرگذاری را دارند. این در حالیاست که شاخصهای هوشمندسازی، بهویژه پارکینگهای هوشمند، عمدتاً تأثیرپذیر هستند؛ لذا موفقیت آینده در گرو اولویتدهی به زیرساختهای کالبدی تابآوری برای ایجاد بستر مناسب جهت استقرار فناوریهای هوشمند است.