تحلیل پیامدهای بحران بلندمدت نظام جهانی سرمایهداری و گرایش ساختاری آن (2020-1970)؛ رویکردی ایرانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه اصفهان، اصفهان، جمهوری اسلامی ایران .
2 دانشآموخته دکتری گروه علوم سیاسی،دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه اصفهان، اصفهان، جمهوری اسلامی ایران.
doi
10.30497/pkn.2023.243802.3027چکیده
گونهشناسی بحرانهای سرمایهداری در دوره بلندمدت تاریخ نظام جهانی نوین نشان میدهد که این بحرانها در ابعاد گوناگون ذهنی و عینی بازتولید شده است. این بحرانها در ساخت پیچیده سرمایهداری در سطوح ماهیت، کارکردها، بازتولید بقا و مسیرهای احتمالی انشعاب آینده سرمایهداری اثرگذاری تعیینکننده دارد. واکاوی بحران سرمایهداری در دوره بلندمدت متأخر به ابعاد پیچیده سیستمی آن بازمیگردد. سؤال محوری در پژوهش حاضر چنین است: مهمترین پیامدهای بحران بلندمدت نظام جهانی سرمایهداری برای کشورهایی مانند ایران، چیست؟ یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد اقتصاد جهانی در دوره بلندمدت انقباضی قرار دارد. از حیث سیاسی مشروعیت ساختاری سرمایهداری تحلیل رفته و جغرافیای فرهنگی جهانی با افول سلطه لیبرالیسم در بحران گذار قرار دارد. از سویدیگر احتمال تحققپذیری دوره چهارم هژمونیک متغییر تسریع بحران است. پژوهش حاضر «نظریه مبنا» بوده و جهت تحلیل از نظریه نظامهای پیچیده جهانی بهره برده است.