کاهش تغییر شکـل دائم در روسازی با استفـاده از آسفـالت سیمان دار (آسفالت مرکب)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 نویسنده مسئول و دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
3 دانشیار دانشکده فنی و مهندسی ‐ بخش مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22060/ceej.2011.117چکیده
آسفالت متخلخل اشباع شده در سیمان (قشر مرکب) مخلوطی آسفالتی با درصد ریزدانه بسیار کم (حدود 2%) و درصد تخلخل زیاد (حدود20%) است که با دوغاب سیمان پر شده است. این نوع آسفالت یک مخلوط انعطافپذیر و مقاوم و رویهای مناسب از لحاظ تامین اصطکاک برای روکش جادهها است. با استفاده از قیر مناسب در مخلوط میتوان آن را در مناطق با دماهای مختلف استفاده نمود. آسفالت مرکب در مقایسه با بتن آسفالتی متداول، حساسیت کمتری نسبت به حرارت دارد. برای ارزیابی این نوع مخلوط، نمونههایی از یک مخلوط آسفالتی متخلخل با درصدهای متفاوت دوغاب سیمان (4% ،32% و45% ) اشباع شده و آزمایشهای مارشال، خزش و کشش غیر مستقیم (با دستگاه UTM) در دماهای 10-، صفر و 40 درجه سانتیگراد بر روی آنها انجام گرفت. نتایج بدست آمده نشان دهنده کاهش مقاومت در اثر افزایش دما برای مخلوطهای مختلف بوده است. نمونههای با 32% دوغاب سیمان بعنوان نمونههای بهینه، بیشترین مقاومت را داشتند ولی گرانروی آنها کمتر از حد مجاز استاندارد بوده است. همین نتایج با آزمایش کشش غیر مستقیم نیز بدست آمدند. نتایج تحقیقات نشان دادند که مخلوطهای اشباع شده در دوغاب سیمان علاوه بر تامین خصوصیات مخلوطهای آسفالت متخلخل (مانند مقاومت در برابر اصطکاک) اشکالات این مخلوطها را که مانند مقاومت پائین در دمای بالا را ندارند.