شناسایی و انتخاب بهترین شاخص اقلیم آسایش گردشگری در رویشگاههای جنگلی مانگرو مطالعه موردی: منطقه حفاظتشده حرا
نویسندگان
1 گروه محیطزیست، دانشگاه تهران، دانشکده منابع طبیعی، کرج، ایران
2 گروه محیطزیست، دانشگاه تهران، دانشکده منابع طبیعی، کرج، ایران
doi
10.22059/jphgr.2023.357272.1007757چکیده
بهرهگیری از شاخصهای اقلیم آسایش برای توسعه گردشگری در مناطق تحت حفاظت، برای برنامهریزی صحیح در این مناطق، دارای اهمیت بالایی است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی و انتخاب بهترین شاخص اقلیم گردشگری برای تعیین زمان مناسب و توسعه فعالیتهای گردشگری در منطقه حفاظتشده حرا، به رتبهبندی شاخصهای اقلیمی پرداخت. جمع آوری دادههای اقلیمی برای سالهای 1996 تا 2021، از ایستگاه سینوپتیک قشم تهیه شد. سپس به بررسی شاخصهای اقلیم آسایش از جمله اقلیم گردشگری، اقلیم تعطیلات، بیکر، استاندارد دمای مؤثر، فشار عصبی، ترجونگ و ماهانی پرداخته شد. مطابق نتایج، در شاخص اقلیم گردشگری بهترین زمان آذر، دی، بهمن، اسفند و فروردین، و در اقلیم تعطیلات آذر، دی، بهمن و اسفند میباشد. در شاخص بیکر نیز آذر، دی، بهمن، اسفند و فروردین، شرایط محیط برای فعالیتهای گردشگری مناسب است. در شاخص دمای استاندارد مؤثر آذر، دی، بهمن و اسفند مناسبترین ماهها شناسایی شد. همچنین در شاخص فشار عصبی، مطلوبترین زمان مهر و اسفند میباشد و در شاخص ترجونگ دی، بهمن و اسفند بهترین ماهها انتخاب شدند. در نهایت در شاخص ماهانی آذر، دی و بهمن از مطلوبیت بیشتری برخوردارند. بهطورکلی رتبهبندی شاخصهای اقلیمی نشان داد که شاخص اقلیم گردشگری دارای جامعیت بیشتر و با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، از نتایج واقعیتری برخوردار است. در بین شاخصها همچنین، به ترتیب بیشترین رتبه به شاخصهای ترجونگ، اقلیم تعطیلات، ماهانی، دمای استاندارد مؤثر، بیکر و فشار عصبی اختصاص یافت. نتایج این مطالعه به برنامهریزان گردشگری کمک مینماید تا به تعیین زمان مطلوب گردشگری در این منطقه اقدام کنند.
