پیشیابی تغییرات آسایش حرارتی گردشگران ساحلی در استان هرمزگان
نویسندگان
1 گروه علوم جغرافیایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 گروه علوم جغرافیایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
3 گروه علوم جغرافیایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.22059/jphgr.2023.359547.1007773چکیده
صنعت گردشگری، بخصوص گردشگری ساحلی تأثیرپذیری بالایی از شرایط آبوهوا دارد. تغییرات عناصر اقلیمی در اثر گرمایش جهانی میتواند چالشهایی را برای این شاخه از گردشگری ایجاد کند. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی تغییرات عناصر اقلیمی در مناطق ساحلی استان هرمزگان بر اساس خروجی مدلهای بزرگمقیاس اقلیمی و آشکارسازی اثرات این تغییرات، برآسایش حرارتی گردشگران ساحلی این منطقه میباشد. بدین منظور از دادههای روزانه و ماهانه 8 ایستگاه سینوپتیک واقع در محدوده مطالعاتی طی سالهای 2019-1990 و ترکیبی از خروجی 5 مدل اقلیمی بزرگمقیاس بر مبنای دو سناریو RCP 4.5 و RCP8.5 برای دو دوره زمانی آینده نزدیک (2050-2020) و آینده دور (2100-2050) استفادهشده است. سپس برای بررسی آسایش حرارتی گردشگران اقدام به استخراج شاخص PMV شد. نتایج پژوهش نشان داد که در دوره پایه در تمام ایستگاههای موردبررسی ماههای ژانویه، فوریه و دسامبر برای گردشگری ساحلی فاقد تنش گرمایی یا خنثی، مارس و نوامبر کمی گرم، و آوریل تا اکتبر داغ و خیلی داغ محسوب شده است. شرایط غیرقابلتحمل تنها برای ایستگاه میناب در جولای و اگوست محاسبهشده است. بر اساس هر دو سناریو هم در آینده نزدیک و هم در آینده دور جابجایی ماهانه در آسایش حرارتی گردشگران منطقهایجاد خواهد شد. ماههای خنثی فقط به ژانویه و فوریه محدودشده، ماههای با تنش گرمایی کم به گرم و داغ تبدیلشده و شرایط غیرقابلتحمل در تمام ایستگاهها افزایش خواهد یافت.