شناسایی هستههای محروم از خدمات شهری آتشنشانی با استفاده از تکنیکهای مبتنی بر «Network Analysis» (نمونۀ موردی: شهر اردبیل)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا برنامهریزی شهری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
10.22111/gaij.2024.49203.3217چکیده
یکی از مهمترین عوامل مؤثر در کارایی بهتر در خدماترسانی به موقع و مطمئن آتشنشانی در سطح شهرها، موضوع توزیع فضایی ایستگاهها برای کاهش زمان رسیدن به محل حادثه است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش و ماهیت، توصیفی- تحلیلی است. هدف کلی آن نیز بررسی توزیع فضایی و شناسایی محدودة خدماترسانی ایستگاههای آتشنشانی در شهر اردبیل میباشد. در این پژوهش، ابتدا لایهبرداری شبکه معابر شهر اردبیل از پایگاه داده «OSM» دانلود شده و با استفاده از قوانین توپولوژی در محیط نرمافزار «ArcGIS»، توپولوژی لایه ساخته شده است، سپس برای شناسایی هستههای شهری محروم از خدمات آتشنشانی در سطح شهر اردبیل، از تحلیل شبکه در بستر سیستم اطلاعات جغرافیایی بر حسب مسافت و همچنین مدت زمان رانندگی استفاده شده است. محدودة خدماترسانی هر کدام از ایستگاهها با تحلیل محدودة خدماترسانی تعیین گردیده و برای این کار از فاصلة منهتن دو کیلومتری و همچنین زمان سه دقیقه برای رسیدن به محل حادثه استفاده شده است. برای انجام تحلیل مذکور، از فیلدهای اطلاعاتی حداکثر سرعت وسایل نقلیه در معابر، طول معابر، زمان طیشدن معبر توسط وسایل نقلیه و سرعت عملیاتی در لایه شبکة معابر شهر اردبیل بهره گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که 79 درصد شهر در محدودة خدماترسانی ایستگاههای آتشنشانی بوده و مناطقی چون: شهرک آزادی و آزادگان در مرکز شهر، محلات کلخوران و سیدآباد در شمال شهر، نیار در شرق و شهرکهای جدیدالاحداث در جنوب شهر، فاقد پوشش خدماترسانی میباشند. برای ایجاد پوشش بیشتر و افزایش ایمنی در محلات خارج از محدودة خدماترسانی، سه موقعیت مکانی جدید برای احداث ایستگاههای آتشنشانی پیشنهاد شده است.