بررسی و سنجش زیبایی شهری در مناطق شهری اردبیل

نویسندگان

1 مربی، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار گروه هنر و معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 مربی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

4 گروه معماری، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران

doi
10.22111/gaij.2024.49627.3226
چکیده

شهر زیبا یکی از دغدغه­های اصلی ترکیب عناصر زیبایی­شناختی و کاربردی در برنامه­ریزی شهری است و در آن زیباساختن شهر، راهکاری برای زیباسازی ساکنان آن به­شمار می­رود. از آن­جا که فضای شهری حاصل تعامل شهروندان است؛ لذا بیشترین لذت زیبایی شهری را می­توان در طراحی خوب و امکانات رفاهی یافت. نویسندگان در این مقاله سعی دارند علاوه بر پرداختن به مقولة زیبایی به این سوال پاسخ دهند که مناطق شهری اردبیل تا چه اندازه توانسته­ شاخص­های زیبایی شهری را پیاده کند؟ تحقیق حاضر از نظر روش توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. جامعة آماری آن شهروندان مناطق شهری اردبیل می­باشند و با استفاده از فرمول نمونه­گیری کوکران، تعداد 383 نفر به­عنوان حجم نمونة آماری به­روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی تعیین شد. نمونه­گیری از پنج منطقة شهری اردبیل با توجه به سهم جمعیتی هر منطقة شهری می­باشد. داده­ها به دو روش اسنادی و میدانی جمع­آوری شد و در نهایت با استفاده از نرم­افزار «spss» و با استفاده از مدل تحلیلی ویکور، مورد تجزیه­وتحلیل قرار گرفت و مشخص­شد هر یک از مناطق شهری اردبیل بر حسب اجرای شاخص­های زیبایی شهری، نسبت­های متفاوتی دارند و جایگاه شهر اردبیل از نظر شاخص­های زیبایی شهری با 545/0 Q اندکی پایین­تر از حد متوسط می­باشد.