فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق بررسی اثر کودهای زیستی و تغذیه از طریق محلول غذایی (هوگلند پایه) بر خصوصیات کمی و کیفی دو رقم بگونیا همیشه‌گلدار (Senator deeprose و Sprint rose) صورت گرفت. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در بیست تیمار با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل، محلول غذایی (هوگلند پایه)، سودوموناس ( Pseudomonas fluorescens Strain 169)، ازتوباکتر ( Azotobacter chroococcum Strain 12) و تلفیق سودوموناس و ازتوباکتر و غلظت‌های مختلف محلول غذایی و دو رقم بگونیا بودند. عدم استفاده از کود زیستی و محلول غذایی، به‌عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که بیشترین سطح برگ (69/36 میلی‌متر مربع) در کاربرد سودوموناس و ازتوباکتر و 75 درصد نیتروژن مشاهده شد. بیشترین وزن تر شاخساره (18/117 گرم) و بیشترین وزن خشک شاخساره (12/4 گرم)، با کاربرد سودوموناس و ازتوباکتر و 75 درصد نیتروژن و فسفر بود. همچنین بیشترین فسفر شاخساره (34/0 درصد) مربوط به تیمار سودوموناس و ازتوباکتر و 100درصد فسفر بود و بیشترین کلروفیل‌های برگ‌ها (12/13 میلی‌گرم ‌درگرم ‌وزن‌تر) مربوط به تیمار ازتوباکتر و 100 درصد نیتروژن بود. تیمار سودوموناس و ازتوباکتر و 75 درصد فسفر با 38/41 میلی‌گرم ‌درگرم ‌وزن‌تر بیشترین میزان آنتوسیانین‌های گلبرگ‌ها را داشت. در مجموع تیمار سودوموناس و ازتوباکتر و 75 درصد نیتروژن و سپس تیمار هوگلند پایه بهترین تیمار بودند. بر این اساس استفاده توأم باکتری سودوموناس و ازتوباکتر به همراه غلظت‌های کمتر عناصر غذایی منجر به بهبود معنی‌دار برخی صفات کمی و کیفی در بگونیا شد. ضمن اینکه دو رقم گل بگونیا Senator deeprose و Sprint rose در پاسخ به تیمارهای مشابه، واکنش متفاوتی از خود نشان دادند.