بررسی اثر روش آبیاری بر شاخصهای انرژی و زیستمحیطی تولید بادام در استان چهارمحال و بختیاری
نویسندگان
doi
10.22034/jam.2023.57589.1246چکیده
در سالهای اخیر با توجه به محدودیت منابع آب، رویکرد استفاده از سامانههای آبیاری تحتفشار از اولویتهای برنامههای کشاورزی بوده است. اگرچه استفاده از سامانههای آبیاری تحتفشار باعث افزایش کارایی مصرف آب میشود، با این وجود این سامانهها از منظر مصرف انرژی و پیامدهای زیستمحیطی کمتر موردتوجه قرار گرفته است. لذا، هدف از این پژوهش بررسی شاخصهای انرژی و زیستمحیطی تولید بادام تحت سامانههای آبیاری سطحی و تحتفشار در باغات بادام شهرستانهای شهرکرد و سامان، استان چهارمحال و بختیاری بود. دادههای این مطالعه شامل اطلاعات مربوط به نهادهها و انرژی مصرف شده در باغات با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه جمعآوری گردید. نتایج نشان داد عملکرد تولید مغز بادام در دو سامانه آبیاری تفاوت معنیداری ندارد. بررسی نتایج مصرف آب در دو سامانه نشان داد سامانه آبیاری تحتفشار در حدود 82% نسبت به سامانه آبیاری سطحی آب کمتری مصرف میکند، در حالی که مصرف انرژی در سامانه آبیاری تحتفشار حدود 12% بیشتر از سامانه آبیاری سطحی محاسبه شد. شاخص نسبت انرژی در سامانه تحتفشار و سطحی به ترتیب برابر 04/2 و 40/2 محاسبه شد که حاکی از شرایط بهتر سامانه سطحی از نظر شاخصهای انرژی دارد، با این وجود بررسی شاخصهایزیست محیطی در تولید بادام نشان داد که استفاده از سامانه آبیاری تحتفشار باعث کاهش آسیب به محیط زیست میشود