تحلیل مقایسه ای استفاده از انرژی و پیامدهای زیست محیطی در طول چرخه زندگی کشت یونجه و جو سیلوی در روش های مختلف آبیاری

نویسندگان
doi
10.22034/jam.2023.57548.1245
چکیده

هدف از این مطالعه بررسی کارایی انرژی و پیامدهای زیست‌محیطی تولید یونجه و جو سیلو در استان قزوین تحت سیستم‌های مختلف آبیاری بود. نتایج نشان داد که آبیاری زیرسطحی از کل انرژی ورودی 95667.71 مگاژول در هکتار استفاده کرد، در حالی که آبیاری سطحی با انرژی ورودی 902683.07 مگاژول در هکتار تأثیر مثبتی بر تولید یونجه داشت. آبیاری غرقابی با 39/110973 مگاژول در هکتار بیشترین انرژی ورودی و کمترین انرژی خروجی را با 31/523644 مگاژول در هکتار نسبت به سایر روش‌های آبیاری جو داشت. عوامل اصلی انتشار در مزرعه سوخت دیزل و کودهای شیمیایی بودند، اما سیستم‌های آبیاری زیرسطحی به دلیل کاهش مصرف، سطوح پایین‌تری از آلاینده‌های مربوط به سوخت دیزل داشتند، در حالی که سیستم‌های آبیاری غرقابی دارای سطوح بالاتری از این آلاینده‌ها بودند. بر اساس یافته‌ها، کشت جو سیلوی از نظر مصرف انرژی و محیطی گزینه بهتری نسبت به کشت یونجه بود.در حالی که سیستم‌های آبیاری غرقابی دارای سطوح بالاتری از این آلاینده‌ها بودند. بر اساس یافته‌ها، کشت جو سیلوی از نظر مصرف انرژی و محیطی گزینه بهتری نسبت به کشت یونجه بود.