اثر موقعیت میوه در تاج درخت و محلولپاشی پتاسیم و کلسیم بر ویژگیهای فیزیکیشیمیایی پرتقال تامسونناول
نویسندگان
1 دانشگاه فرهنگیان
2 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/ijhs.2021.322730.1927چکیده
به منظور مطالعه اثر محلولپاشی پتاسیم و کلسیم و نیز موقعیت میوه در تاج درخت بر ویژگیهای فیزیکیشیمیایی پرتقال تامسون ناول ( Citrus sinensis L. Osbeck) آزمایشی دو ساله به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با دو فاکتور شامل نوع کود محلولپاشی شده در چهار سطح (1- نیترات پتاسیم، 2- نیترات کلسیم، 3- ترکیبی با نیترات پتاسیم و نیترات کلسیم و 4– شاهد) و موقعیت میوه بر تاج درخت در دو سطح (1- درون، 2- بیرون)، با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد ضخامت پوست میوه، شاخص رنگ و نسبت مواد جامد محلول به اسیدیته کل در میوههای برداشت شده از بیرون تاج در مقایسه با درون تاج بیشتر بود (05/0>P). علاوه براین، ضخامت پوست میوه با انجام محلولپاشی افزایش یافت و بیشترین افزایش نیز در تیمارهای پتاسیم و ترکیب پتاسیم و کلسیم یافت شد. با انجام محلولپاشی کلسیم (تیمارهای کلسیم و ترکیب پتاسیم و کلسیم) مواد جامد محلول و اسیدیته کل در مقایسه با تیمار شاهد و تیمار محلولپاشی پتاسیم به طور معنیداری کاهش یافت، اما نسبت بین این دو شاخص افزایش یافت. نتایج نشان داد اثر محلولپاشی بر فنلکل و ظرفیت آنتیاکسیدان به موقعیت میوه در تاج درخت بستگی دارد. به طور کلی محلولپاشی پتاسیم و کلسیم باعث بهبود کیفیت میوه پرتقال می شود. علاوهبراین، میوهها در موقعیتهای مختلف تاج از نظر ویژگیهای فیزیکیشیمیایی متفاوت هستند و بهتر است به طور جداگانه برداشت شوند تا کیفیت یکنواختی داشته و حداکثر بازگشت اقتصادی حاصل گردد.