کاربرد سنجههای سیمای سرزمین در ارزیابی الگوی توزیع مکانی فضای سبز شهری در مشهد
نویسندگان
1 گروه آموزشی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22111/gaij.2024.48286.3193چکیده
فضای سبز شهری و پارکها، از مناطقی هستند که بهطور معمول بهصورت رایگان برای شهرنشینان در دسترس میباشند و نقش کلیدی در سلامت روحی و جسمی افراد ایفا میکنند. با وجود اینکه بسیاری از شهرهای کشور دارای فضای سبز شهری هستند اما این فضا از نظر پراکنش و سایر پارامترهای مکانی، چه در سطح شهرهای کشور ایران و چه در سطح مناطق هر شهر، متفاوت است. مطالعة کاربردی حاضر، به ارزیابی ویژگیهای مختلف فضای سبز شهر مشهد مقدس بهوسیلة روش پردازش تصاویر ماهوارهای و استفاده از دادههای تأمینشده توسط شهرداری پرداخته است. در این تحقیق، با کمک دادههای مکانی پارکهای مناطق سیزدهگانة شهرداری مشهد و تولید نقشة پوشش اراضی در سامانه گوگل ارثانجین، هشت سنجة سیمای سرزمین در فضای «GIS» برای هر یک از این مناطق محاسبه شده است. نتایج حاصل از این بررسی، نشاندهندة تفاوت میان پارکهای هر یک از مناطق سیزدهگانة سطح شهر مشهد از نظر سنجههای گوناگون میباشد. همچنین تحلیل نتایج این بررسی نشان داد که منطقة 10 شهرداری مشهد، نسبت به سایر مناطق، از وضعیت مطلوبتری چه از نظر تعداد پارکها و چه از نظر سهولت دسترسی فضای سبز برای شهروندان، برخوردار است. نتایج این تحقیق میتواند بهعنوان الگویی برای توسعه و بهبود وضعیت مکانی سایر پارکها در مناطق سیزدهگانة شهر مشهد، مورد استفاده قرار گیرد