تفاوت‌های شهر و روستا از نظر عوامل و شاخص‌های افزایش جذابیت مکان‌ها و مقاصد گردشگری (نمونۀ موردی: شهرستان پلدختر)

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه لرستان ، پسا دکترای جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 مدرس اداره آموزش و پرورش شهرستان پلدختر، پلدختر، ایران.

3 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

4 دکتری اقلیم شناسی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.

doi
10.22111/gaij.2024.45457.3114
چکیده

گردشگری نقش کلیدی در توسعه جوامع دارد. در عین­حال توسعه گردشگری نیازمند توجه به عوامل و شاخص­های موثر بر جذابیت مقاصد و مکان­های گردشگری است. با توجه به اهمیت این موضوع، در این مطالعه به بررسی تفاوت­های شهر و روستا از نظر عوامل و شاخص­های افزایش جذابیت مکان­ها و مقاصد گردشگری پرداخته شد. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و روش انجام آن ترکیبی(کیفی و کمی) است. ابزار گردآوری داده­ها و اطلاعات پرسش­نامه و مصاحبه می­باشد. جامعه­آماری پژوهش، کارشناسان و متخصصان حوزه گردشگری می­باشد که با روش نمونه­گیری هدفمند 50 نمونه انتخاب شد. برای پاسخگویی به سوالات پژوهش از مدل لجستیک باینری(روش LM- نیوتن- مارکارد- رافسون)، و تحلیل کیفی استفاده شد. نتایج  پژوهش گویای آن است که از میان عوامل پنجگانه، سه عامل تنوع فرصت­های شغلی مرتبط با محصولات گردشگری، اصالت فرهنگی/دارایی­های طبیعی و زیرساخت­های گردشگری مهم­ترین عوامل افزایش جذابیت جاذبه­های گردشگری در شهرستان پلدختر می­باشند. نتایج بررسی شاخص­ها بر اساس مقاصد گردشگری نیز نشان داد که تفاوت قابل‌توجهی بین شاخص­های جذابیت در مقاصد گردشگری شهری و روستایی وجود دارد. جذابیت مقاصد روستایی در درجه اول تحت تأثیر محصولات  محلی/کشاورزی، سنت­های محلی، صنایع دستی و دارایی­های طبیعی می­باشد. در حالی‌که مهارت­های شغلی مرتبط با گردشگری، به کارگیری کارگران در شاخه­های مختلف، خدمات اقامتی و جاذبه­های فرهنگی/ تاریخی و باستانی، مهم­ترین شاخص­های جذابیت مقاصد گردشگری شهری هستند. از نتایج این پژوهش برای افزایش جذابیت جاذبه­ها و مکان­های گردشگری و توسعه گردشگری در مقاصد شهری و روستایی سایر مناطق ایران نیز می­توان استفاده نمود.