تأثیرکاربرد بیوچار و تغذیه آلی و شیمیایی بر عملکرد، برخی ویژگیهای مورفو- فیزیولوژیکی و تغذیهای گوجهفرنگی رقم ازمیر (Solanum lycopersicum Mill cv. Izmir)
نویسندگان
1
2
3 پژوهشگاه مواد و انرژی
4
doi
10.22059/ijhs.2020.286003.1686چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی اثر بیوچار در ترکیب با کود تازه مرغی و سطوح مختلف چای کمپوست کود مرغی بر واکنشهای تغذیهای و صفات رشدی گوجهفرنگی گلخانهای صورت گرفت. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل بیوچار در دو سطح (صفر و 10 تن در هکتار)و تغذیه آلی و شیمیایی در شش سطح (کود مرغی تازه به میزان 30 تن در هکتار، چای کمپوست مرغی شامل سه سطح 4/1، 8/1 و 12/1 حجم کود به حجم آب و کود شیمیایی ماکرومیکس و پلیمیکرو به میزان 1 لیتر در هکتار و آب به عنوان شاهد) بود. نتایج نشان داد بین تیمارهای مختلف از لحاظ میزان نیتروژن کل، آهن، منگنز، مس و روی خاک تفاوت معنیداری. وجود داشت. بیشترین غلظت نیتروژن برگ، وزن خشک بوته و عملکرد میوه مربوط به تیمار T 1 B 1 (بیوچار + کود شیمیایی) و بیشترین میزان غلظت منگنز، روی، مس و آهن برگ بهترتیب مربوط به تیمار T 3 B 1 (چای کمپوست 4/1 و بیوچار )و T 4 B 1 (چای کمپوست 8/1 و بیوچار ) بهدست آمد. در تیمار T 3 B 1 (چای کمپوست 4/1 و بیوچار)، بیشترین ظرفیت پاداکسنده (75/3IC50= ) و میزان ویتامین ث (03/29 میلی گرم بر 100 گرم میوه تازه) نسبت به شاهد حاصل شد، ولی در بین تیمارهای بیوچار و بیوچار توام با تغذیه از نظر میزان مواد جامد محلول و اسید قابل عیارسنجی تفاوت معنیداری مشاهده نشد.