گزینش به‌کمک نشانگر ‏SNP‏ به‌منظور به‌نژادی صفت شیرینی میوه در طالبی

نویسندگان

1

2 دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشگاه محقق اردبیلی

4 دانشگاه محقق اردبیلی

5 دانشگاه محقق اردبیلی

doi
10.22059/ijhs.2019.268815.1534
چکیده

این تحقیق باهدف به­نژادی صفت شیرینی میوه در طالبی رقم ساوه انجام شد. برای این منظور تلاقی بین رقم ساوه با رقم گالیا انجام شد و نسل F 2 تشکیل شد. برای اندازه­گیری شیرینی میوه طالبی در نسل والدین و نسل F 2 از دستگاه رفراکتومتر استفاده شد. در نسل F 2 42 گیاه از 2100 گیاه انتخاب و ارزیابی شد. همچنین سه نشانگر SNP مرتبط با شیرینی میوه در جمعیت F 2 با روش HRM با کمک دستگاه ریل تایم پی‌سی‌آر تعیین ژنوتیپ گردید. از بین سه نشانگر SNP یکی از آن­ها (SlE1)  بین والدین چندشکلی نشان داد و رقم گالیا و ساوه به­ترتیب دارای ژنوتیپ A 1 A 1 و A 2 A 2 بودند. پس از تعیین ژنوتیپ به‌ترتیب 13، 23 و 6 گیاه برای سه ژنوتیپ A 1 A 1 ، A 1 A 2 و A 2 A 2 به‌دست آمد. تجزیه واریانس طرح کاملاً­ تصادفی نامتعادل نشان داد این سه گروه از نظر میزان قند، تفاوت معنی­داری داشتند. میانگین میزان قند در واحد بریکس (%) برای سه ژنوتیپ A 1 A 1 ، A 1 A 2 و A 2 A 2 به­ترتیب 75/11، 85/10 و 68/6  به‌دست آمد. مقایسه میانگین با روش دانکن نشان داد تفاوت این میانگین‌ها در سطح احتمال 01/0 p< معنی­دار بود. این نتایج نشان می­دهد نشانگر SlE1-HRM به‌خوبی می­تواند گیاهانی را گزینش کند که میزان قند آن­ها نسبت به والد ساوه بیشتر است.