گزینش بهکمک نشانگر SNP بهمنظور بهنژادی صفت شیرینی میوه در طالبی
نویسندگان
1
2 دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشگاه محقق اردبیلی
5 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/ijhs.2019.268815.1534چکیده
این تحقیق باهدف بهنژادی صفت شیرینی میوه در طالبی رقم ساوه انجام شد. برای این منظور تلاقی بین رقم ساوه با رقم گالیا انجام شد و نسل F 2 تشکیل شد. برای اندازهگیری شیرینی میوه طالبی در نسل والدین و نسل F 2 از دستگاه رفراکتومتر استفاده شد. در نسل F 2 42 گیاه از 2100 گیاه انتخاب و ارزیابی شد. همچنین سه نشانگر SNP مرتبط با شیرینی میوه در جمعیت F 2 با روش HRM با کمک دستگاه ریل تایم پیسیآر تعیین ژنوتیپ گردید. از بین سه نشانگر SNP یکی از آنها (SlE1) بین والدین چندشکلی نشان داد و رقم گالیا و ساوه بهترتیب دارای ژنوتیپ A 1 A 1 و A 2 A 2 بودند. پس از تعیین ژنوتیپ بهترتیب 13، 23 و 6 گیاه برای سه ژنوتیپ A 1 A 1 ، A 1 A 2 و A 2 A 2 بهدست آمد. تجزیه واریانس طرح کاملاً تصادفی نامتعادل نشان داد این سه گروه از نظر میزان قند، تفاوت معنیداری داشتند. میانگین میزان قند در واحد بریکس (%) برای سه ژنوتیپ A 1 A 1 ، A 1 A 2 و A 2 A 2 بهترتیب 75/11، 85/10 و 68/6 بهدست آمد. مقایسه میانگین با روش دانکن نشان داد تفاوت این میانگینها در سطح احتمال 01/0 p< معنیدار بود. این نتایج نشان میدهد نشانگر SlE1-HRM بهخوبی میتواند گیاهانی را گزینش کند که میزان قند آنها نسبت به والد ساوه بیشتر است.