فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر به مقایسۀ اثربخشی تمرینات ادراکی حرکتی (پاریاد) و نروفیدبک بر رابطۀ والد کودک و عملکرد اجرایی و هماهنگی دیداری حرکتی در ‌دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری انجام شد. طرح پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری پژوهش کل ‌دانش‌آموزان پسر به تعداد 51 دارای اختلال یادگیری که در سال1400-1399 به کلینیک درمانی موفقیت در تهران مراجعه کرده بودند. براساس فرمول کوکران 45 نفر به شیوۀ هدفمند انتخاب شد. برای بررسی فرضیه‌‌ها از تحلیل کوواریانس و واریانس با اندازه‌گیری مکرر با آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. براساس یافته‌ها، بیشترین تأثیر تمرینات دیداری حرکتی پاریاد بر بهبود رابطة والد کودک ‌دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری است. با توجه به آمارة F برای مؤلفه‌‌‌های صمیمیت (54/14) در سطح 03/0‌، نارسایی‌های رشدی (88/12) در سطح 01/0‌، بیشترین معناداری را دارد. مقایسۀ میانگین‌‌ها نشان داد تمرینات ادراکی حرکتی (پاریاد) با میانگین‌های 65/23 و 27/44 بیشترین تأثیر را بر هماهنگی دیداری حرکتی و رابطۀ والد کودک در ‌دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری داشته است و نوروفیدبک با میانگین (80/22) بیشترین تأثیر را بر کارکردهای اجرایی در ‌دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری دارد. تمرین نوروفیدبک بیشترین تأثیر را در کارکردهای اجرایی بر مؤلفة حافظة کاری (98/22) در سطح 02/0‌، کنترل هیجانی (33/20) در سطح 01/0‌، و برنامه‌ریزی/سازماندهی (33/20) در سطح 01/0 داشته است. همچنین، اختلال خواندن و ناتوانی یادگیری (48/16) در سطح 02/0‌، نارسایی‌های رشدی (37/13) و آسیب مغزی (54/18) در سطح 01/0 معنادار است‌‌‌. بین گروه‌‌ها در این مؤلفه‌‌ها تفاوت معناداری وجود دارد. با توجه به یافته‌‌ها، تمرینات دیداری حرکتی پاریاد موجب بهبود هماهنگی دیداری حرکتی ‌دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری می‌شود.