آیندهپژوهی نقش ساختارهای جمعیتی بر تغییرات کاربری اراضی شهری در کلانشهر اهواز
نویسندگان
1 دانشآموختهی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22111/gaij.2023.46211.3132چکیده
از بنیادىترین اصول برنامهریزى و مدیریت شهرى، توجه به تغییر و تحولات جمعیتى و شناخت کافى از ساختار جمعیتی آن است. با توجه به اینکه تأثیر تحولات تاریخی و عوامل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بر تعادل ساختار جمعیتى در همۀ نقاط شهر به یک اندازه نیست، شهر با تغییرات فضایى در ساختار جمعیتى نواحى شهرى روبهرو خواهد شد. این موضوع منجربه شکلگیرى نیازهاى متفاوت در بین نواحى شهرى و تغییر کاربری اراضی شهری شده است. هدف پژوهش حاضر ارزیابی نقش ساختارهای جمعیتی بر تغییرات کاربری اراضی شهری در کلانشهر اهواز است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از حیث روش، ترکیبی از روشهای کتابخانهای و پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی است. قلمرو پژوهش شهر اهواز بوده است. جامعۀ آماری این پژوهش 40 نفر از کارشناسان جمعیتی و کاربری اراضی شهری است. درجهت تجزیهوتحلیل دادهها از روش دلفی، ماتریس اثرات متقاطع (میکمک) استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد از میان 39 عامل اصلی تأثیرگذار بر نقش ساختارهای جمعیتی بر تغییرات کاربری اراضی شهری، 14 متغیر بهعنوان کلیدی و تأثیرگذار شناخته شدهاند که این متغیرها بیشترین تأثیرگذاری و کمترین تأثیرپذیری را بر آیندۀ توسعۀ نقش ساختارهای جمعیتی و تغییرات کاربری اراضی شهری شهر اهواز دارند. همچنین نتایج نشان داد از لحاظ تأثیرگذاری مستقیم متغیرهایی مانند مهاجرت با امتیاز 71، رفاه اجتماعی و تراکم جمعیت با کسب امتیاز 63 و 61 و متغیرهای که تأثیری غیرمستقیم بر ساختار جمعیت و تغییر کاربری ارضی شهری دارند، عبارتاند از مهاجرت، تراکم جمعیت و رفاه اجتماعی بهترتیب در جایگاههای اول تا سوم واقع شدهاند.