فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کانسار سولفید توده ای غنی از طلا (و نقره) باریکا، در 18 کیلومتری خاور سردشت، در شمال‌باختر پهنه دگرگونه سنندج- سیرجان قرار دارد. واحدهای سنگی رخنمون‌یافته در محدوده باریکا، مجموعه‌ای از سنگهای آتشفشان- رسوبی زیردریایی دگرگون‌شده کرتاسه، شامل متاولکانیکهای آندزیتی، متاتوفیت، فیلیت و اسلیت می باشند. کانسار باریکا، از دو بخش کانسنگ چینه‌سان و زون استرینگر تشکیل شده است که به‌طور کامل در واحد متاولکانیک آندزیتی Kmv1 قرار گرفته اند. بخش چینه‌سان کانسار، متشکل از کانسنگ های سولفیدی و باریتی همراه با بخشهای فرعی از نوارهای سیلیسی است که به‌صورت توده ای و یا نوارهای موازی بر روی رگه های سیلیسی زون استرینگر، که کمرپایین بخش چینه‌سان را قطع کرده اند، قرار گرفته است. بخش چینه‌سان کانسار از نظر کانی شناسی تنوع زیادی داشته و از پیریت، اسفالریت، گالن، استیبنیت، مجموعه‌ای از سولفوسالت ها و طلا (الکتروم) تشکیل یافته است. کانی شناسی رگه های سیلیسی زون استرینگر ساده بوده و شامل پیریت، گالن، اسفالریت، تترائدریت و مقادیر نادر کالکوپیریت می باشد. هر دو بخش کانسنگ چینه‌سان و زون استرینگر، در اثر عملکرد پهنه برشی باریکا به‌شدت دگرشکل شده اند. عیار متوسط طلا و نقره در بخش چینه‌سان کانسار به‌ترتیب 3/8 و 420 گرم بر تن و در رگه های سیلیسی زون استرینگر به‌ترتیب 7/0 و 32 گرم بر تن اندازه‌گیری شده است. عیار مجموع فلزات پایه در کانسار باریکا همواره کمتر از 1 درصد است.