فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پارتنوکارپی توانایی تولید میوه بدون تلقیح است که حاصل بر­هم­کنش ژنتیک و عوامل فیزیولوژیکی است. در طی تحقیقات پیشین، لاین‌های مطلوب خیار ( Cucumis sativus L . ) با ترکیب­پذیری عمومی مطلوب و هیبرید­های برتر با هتروزیس بالا که ترکیب والدینی آنها، ترکیب‌پذیری خصوصی بالایی داشتند شناسایی شدند. در این بررسی امکان تلاقی آن­ لاین‌ها با هیبرید­های تجاری رایج ایران و بررسی نتاج آنها با هدف بهبود صفت پارتنوکارپی و ماده­گلی صورت گرفت. والد تجاری مورد استفاده در این تلاقی هیبرید تجاری نگین بود. لاین‌های مورد استفاده در این تلاقی نیز A 10 ، B 10 و B 12 بودند. نتایج نشان داد که نتاج حاصل از تلاقی هیبرید تجاری نگین و لاین B 12 ­ ، دارای بیشترین تعداد میوه­های پارتنوکارپ بودند. کمترین تعداد گل نر در نتاج حاصل از تلاقی هیبرید نگین و لاین A 10 مشاهده شد. نتاج حاصل از تلاقی هیبرید نگین با لاین A 10 ، کمترین ساقه­های فرعی را داشتند. نتاج حاصل از تلاقی هیبرید نگین با لاین‌های B 12 ، A 10 دارای بیشترین درصد میوه­های پارتنوکارپ بودند و کمترین درصد میوه­های پارتنوکارپ در نتاج حاصل از تلاقی کولتیوار هیبرید نگین با لاین B 10 ­ دیده شد . بیشترین درصد گل­های ماده در نتاج حاصل از تلاقی هیبرید نگین و لاینB 10 دیده شد و کمترین درصد گل­های ماده در نتاج حاصل از تلاقی هیبرید نگین با لاین B 12 دیده شد. امید می­رود در تحقیقات بعدی، با انجام تلاقی‌های برگشتی، برترین نتاج به­دست آمده از این تحقیق با لاین‌های منتخب، بتوان به لاین‌هایی مشابه لاین‌های منتخب با دارا بودن صفت پارتنوکارپی دست یافت.