تأثیر کاربرد کودهای زیستی بر عملکرد، کیفیت و ظرفیت آنتی اکسیدانی میوه گوجه فرنگی

نویسندگان

1

2 دانشگاه بیرجند

3 دانشگاه هنر اسلامی تبریز

4 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22059/ijhs.2018.255420.1434
چکیده

به­منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی بر عملکرد، کیفیت و ظرفیت آنتی­اکسیدانی میوه گوجه­فرنگی، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار در ایستگاه تحقیقاتی خلعت­پوشان دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز به اجرا درآمد. بذرهای گوجه­فرنگی رقم Super Chief در کشت خزانه با تیمار منفرد و تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم ( Pseudomonas sp. S19-1, Pseudomonas sp. S14-3) و حل‌کننده فسفات ( P. putida Tabriz, P. fluorescence Tabriz) و تثبیت‌کننده نیتروژن ( Azospirillum sp. Acu9, Azotobacter sp.) تلقیح شدند. علاوه بر این تیمارها، تیمار شاهد بدون تلقیح باکتری و کوددهی (شاهد یک) و تیمار شاهد بدون تلقیح باکتری و با کوددهی (عناصر ماکرو) براساس نتایج آزمون خاک (شاهد دو) به­منظور انجام مقایسه لحاظ شدند. صفات مورد ارزیابی شامل عملکرد کل، عملکرد اقتصادی و غیراقتصادی، تعداد میوه، وزن متوسط میوه، درصد ماده­خشک میوه، میزان ویتامین ث، میزان لیکوپن، اسیدیته قابل تیتراسیون میوه و مقدار پتاسیم میوه بودند. نتایج نشان داد که اثر باکتری‌های فوق بر شاخص‌هایی مثل عملکرد، میزان پتاسیم میوه، اسیدیته، درصد ماده خشک میوه، محتوای ویتامین ث و لیکوپن معنی‌دار بود و بالاترین میزان عملکرد، میزان پتاسیم میوه، اسیدیته و درصد ماده خشک میوه در تیمار باکتری­های آزادکننده پتاسیم و بالاترین میزان ویتامین ث در تیمار تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و بالاترین میزان لیکوپن در تیمار تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و تثبیت‌کننده نیتروژن به­دست آمد. با­توجه به نتایج فوق می‌توان به مؤثر­بودن باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و تثبیت‌کننده نیتروژن به­عنوان کود زیستی در بهبود عملکرد و خصوصیات کیفی گوجه­فرنگی اشاره کرد.