تأثیر نوع محیط کشت و تنظیم‌کننده رشدی در کشت مریستم ارقام مختلف گیلاس

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشگاه شاهد

doi
10.22059/ijhs.2018.249980.1378
چکیده

تولید گیاه جدید از طریق کشت مریستم، روش کارآمدی برای به­دست­آوردن گیاهان سالم و عاری از ویروس است. این مطالعه به‌منظور بررسی تأثیر نوع محیط کشت و تنظیم‌کننده رشدی بر کشت مریستم در گیلاس در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی انجام شد که فاکتور اول، رقم در هفت سطح (زرد، سیاه مشهد، دوم‌رس، بینگ، پیش­رس، تکدانه و حاج یوسفی) و فاکتور دوم، تیمار در چهار سطح (M1R1: محیط نصف MS بدون تنظیم­کننده رشد، M2R1: محیط کامل MS بدون تنظیم­کننده رشد، M1R2: محیط نصف MS با تنظیم­کننده رشد و M2R2: محیط کامل  MSبا تنظیم­کننده رشد) بود. ریز­نمونه‌های مریستمی از جوانه‌های نوک شاخه بعد از ضدعفونی جدا شدند و در محیط‌های مختلف آزمایش در شرایط کنترل­شده کشت گردیدند؛ بعد از سومین واکشت، میزان زنده‌مانی و پس از ششمین واکشت، نرخ تکثیر و طول نوشاخه‌های تولیدی اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که در تمامی شاخص‌ها، بین ارقام اختلاف معنی‌دار وجود ندارد، اما بین تیمارها و همچنین در اثرات متقابل رقم× ­تیمار این اختلاف، معنی‌دار بود. بیشترین درصد زنده‌مانی برای رقم حاج یوسفی (5/42 درصد)، نرخ تکثیر برای رقم دوم‌رس (2/2) و همچنین طول شاخه برای رقم بینگ (9/7 سانتی‌متر) در تیمار محیط کامل MS به­همراه یک میلی‌گرم در لیتر BAP به‌دست آمد.