فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله، در چارچوب یک پژوهش تحلیلی- اکتشافی و با بهره‌گیری از روش نهادی تلاش می‌شود الگویی برای ساماندهی ارزیابی سیاست‌های عمومی در نظام دیوانی- سیاسی ایران طراحی شود. این الگو نگرش سیستمی و کل‌گرا داشته و با اقتباس از نظریۀ هاولت و رامش، سه حوزۀ معطوف به مردم و نهادهای مدنی، معطوف به تخلفات، و معطوف به کمیت و کیفیت تحقق و نتایج سیاست‌ها را از یکدیگر تفکیک می‌کند. سپس در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به ساماندهی نهادهای کلان ذی‌ربط در این سه حوزه پرداخته و نقش‌ها و مسئولیت‌های آن‌ها را مشخص می‌کند. الگوی پیشنهادی نظام ارزیابی سیاست‌های عمومی ارزیابی سیاست‌های کلی، تقنینی و عملیاتی (طرح‌ها و برنامه‌های دولت) در سطح ملّی را در بر می‌گیرد. این نظام نوع گزارش‌های ارزیابی و چارچوب زمانی گزارشگری آن، متولی، مجری و ناظر آن‌ها، و مدل‌ها و روش‌های انجام ارزیابی را پوشش می‌دهد. خروجی این نظام، گزارش‌های نه‌گانۀ ارزیابی سیاست است که باید به انتشار عمومی برسند. الگوی پیشنهادی نظام ارزیابی سیاست‌های عمومی بر استفاده از توان بخش خصوصی و عمومی غیردولتی و اجتناب از توسعۀ تشکیلاتی نهادهای ارزیاب تأکید دارد.